Recensies

  • Cirque Stiletto 3 4/9/2015 Gaat Karin Bloemen de trapeze in? Na twee edities met de atletische Ellen ten Damme werpt zij haar brede theaterervaring in de piste als leading lady van Cirque Stiletto. Minder wendbaar, maar met een wervelende persoonlijkheid en groot gevoel voor humor. Voor acrobatische toeren moet je niet bij haar zijn. Háár circusact is minder fysiek: lees meer »
  • Madama Butterfly 4/9/2015 Voor de ogen van koning Willem Alexander, aanwezig op het zestigjarig jubileumfeestje van de Nederlandse Reisopera, blies Cio-Cio-San haar laatste adem uit. Wat vooraf ging aan deze daad van zelfdoding (het dramatisch hoogtepunt van Puccini’s opera Madama Butterfly) was zowel gebrekkig als geniaal. De Butterfly is een van Puccini’s bekendste opera’s en dat is vooral te danken lees meer »
  • Meisje Loos (6+) 4/9/2015 Het meisje dat ‘loos’ was mag dan volgens het liedje een weergaloos avontuur beleven als ‘lichtmatroos’, voor het publiek is de reis naar Meisje Loos (6+) van Theater Gnaffel niet minder spannend. Eerst stappen we aan de kade van het Zwolse Rodetorenplein met maximaal acht personen tegelijk in een wankel fluisterbootje. ‘Ik voel me net een lees meer »
  • Orfeo 31/8/2015 Dit alles maakt Orfeo tegelijk fascinerend en intens saai, schrijft Floris Solleveld over Orfeo op de Ruhrtriënnale.
  • Judas 31/8/2015 Richard Stuivenberg zag Judas van Suburbia: Het is moeilijk om sympathie te krijgen voor de Judas van Justus van Dillen
  • Kreutzersonate, als het verlangen maar stopt 31/8/2015 Elisabeth Oosterling over Kreutzersonate, als het verlangen maar stopt: Een poëtisch schouwspel dat knap de balans vindt tussen heftig en intiem, tussen muziek en acteren
  • Don’t talk to me in my sleep 31/8/2015 Als je de dansvoorstelling Don’t talk to me in my sleep van Dunja Jocic met één woord zou willen typeren, dan is dat het woord kortsluiting. Eerst in de meest letterlijke zin des woords, als in de spaarzaam verlichte ruimte waar moeder en zoon aan tafel zitten het licht begint te haperen; later in een lees meer »
  • Oud en Wit 30/8/2015 Annemarie Prins heeft sinds de jaren zestig de Nederlandse theatergeschiedenis mede vormgegeven. Haar monoloog Oud en Wit is een theatrale, politieke en vooral menselijke terugblik, maar geen gesproken biografie – daar zorgen schrijfster Sophie Kassies en regisseur Gerardjan Rijnders wel voor. Oud en Wit ging in première op het Zeeland Nazomerfestival. ‘Ik wil heel graag lees meer »
  • Jongens van Toen 30/8/2015 2015 is uitgeroepen tot het Jaar van de Mijnen. De organisatie van het herdenkingsjaar wil stilstaan bij de impact die de mijnen en de sluiting ervan hebben gehad op het leven in de mijnstreek en de blijvende invloed ervan op onze tijd. Met Jongens van Toen brengt Het Laagland, in coproductie met M2015 en Cultura lees meer »
  • Toen wij van Rotterdam vertrokken 30/8/2015 Het publiek vaart, de voorstelling rent en holt en danst en zwemt en wandelt permanent mee. Daar komt de logistieke kern op neer van het theaterproject Toen wij van Rotterdam vertrokken, gemaakt door MAAS theater en dans en Floris van Delft met zijn team, onder wie tien toneelspelers/dansers/performers/zangers. De dynamiek zit in die dubbele beweging. En in een paar verhaallijnen die lees meer »
  • Wallflower 30/8/2015 Jo Fong is al druk in de weer als het publiek binnenkomt en gaat zitten. Ze vliegt met zwaaiende armen over de vlakke vloer binnen de U-vormige tribune, onderwijl opgewonden pratend met Greg Akehurst, die in een hoek van de zaal via een laptop op het internet de muziek probeert te vinden waar Fong om lees meer »
  • Een zomerdag 28/8/2015 Aan de kust van Noorwegen dachten een vrouw en een man rust te krijgen, maar wat doe je als de rusteloosheid in jezelf zit? De Noorse auteur Jon Fosse laat in Een zomerdag zien hoe communicatie de verschillen niet overbrugt. De locatie kon moeilijk mooier: op de dijk in Westkapelle, bij woeste luchten en ondergaande lees meer »
  • Mementos Mori 28/8/2015 Sander Janssens over Memento Mori: Emotie & vervoering spat vh scherm, maar het live-aspect neigt naar effectbejag
  • Soeur Sourire 27/8/2015 'Meer conflict, humor en relativering hadden spanning in Soeur Sourire kunnen brengen', schrijft Dick van Teylingen op Theaterkrant.nl.
  • Extension 27/8/2015 Blaaspijpjes en balletjes, maar geen echte interactie of bezieling. 'Extension' van Cirque Inextrémiste op Noorderzon ***
  • Cry Jailolo 27/8/2015 Jailolo is een eiland in de Noordelijke Molukken, een duikparadijs vol koraalrif dat niet alleen bedreigd wordt door milieuverontreiniging maar ook door religieuze conflicten. De voorstelling Cry Jailolo is een aanklacht tegen dat verval en vermengt de rituele bewegingen van verschillende stammen van het eiland. De Indonesisch-Amerikaanse danser en choreograaf Eko Supriyanto is geen onbekende lees meer »
  • Meeting 27/8/2015 Meeting is een nauwgezet spel tussen beweging en muziek. Twee dansers gaan tot het uiterste in een geconcentreerde battle met 64 robotjes. Het resultaat is een waanzinnig fascinerende voorstelling, waarin het formele lichaam het opneemt tegen een reeks onschuldige – haast onroerende – machientjes. Twee jaar geleden verraste de Australische choreograaf Antony Hamilton tijdens Festival lees meer »
  • Saul 26/8/2015 Voor het Zeeland Nazomer Festival schreef Rob de Graaf Saul. Dirk Roofthooft speelt de ongelukkige koning uit de Bijbel in een lasloods in Vlissingen; wat hij niet uitspreekt of laat zien, laat de David Kweksilber Big Band horen. Het festival opende met een bepaald niet behaagzieke voorstelling – typerend voor de keuze voor durf en lees meer »
  • Hearing 26/8/2015 Decorontwerpers komen er bekaaid vanaf tijdens Noorderzon. Net als bij de voorstellingen van het Nederlandse Club Guy & Roni, het Ierse Pan Pan Theatre en het Spaanse El Conde de Torrefiel, situeert de Iraanse theatermaker Amir Reza Koohestani zijn spelers in een lege ruimte. Toeval of trend? Een andere opvallende overeenkomst is in ieder geval ook lees meer »
  • Escenas para una conversación después del visionado (…) 25/8/2015 Een jongen wil in een dark room geneukt worden. Zo begint het. De zin wordt uitgesproken door een verteller die met zijn rug naar het publiek staat. Het decor is leeg en wit. Tegelijk met de opkomst van de verteller is er een plankier ter grootte van een deur het podium opgereden, met in het lees meer »