Wat ís een volkswijk eigenlijk, en waarin schuilt haar kracht? In het informele zorgsysteem wellicht, dat enkel voor ingewijden zichtbaar is? De Makkers betrokken een leegstaand pand in de Indische buurt in Zwolle, een plek met een slecht imago. Ze dompelden zich erin onder, en realiseerden het project Hier horen wij. ‘Ik hoop echt dat we mensen van buiten kunnen laten zien dat goed samenleven juist hier vanzelfsprekend is.’ (meer…)
We eten taart. We delen een herinnering. We zitten in een cirkel. We doen mee met een spelshow. De interactie die de makers van sociaal-artistieke werk opzoeken met hun publiek, is een inhoudelijke dramaturgische keuze. Je bent geen buitenstaander meer, geen anonieme toeschouwer in een zwart gat, je verbindt je. (meer…)
Met het autobiografisch boek over het leven van Herculine Barbin in haar hand vraagt theatermaker Marleen Hendrickx zich af waar te beginnen: bij de eerste pagina, bij de geboorte van Barbin of bij het moment dat ze de memoires van de negentiende-eeuwse Barbin, een intersekse persoon uit Frankrijk, ontdekt. (meer…)
Het groeiend aantal sociaal-artistieke en educatie-voorstellingen stelt de kunstkritiek voor nieuwe uitdagingen. Voldoen de criteria die critici voor voorstellingen in de black box hanteren wel voor projecten waarbinnen met non-professionals is gewerkt, en waar het proces minstens even belangrijk is als het eindresultaat? (meer…)
Op een verder onversierd toneel staat theatermaker Hanna Timmers tussen een keramieken pitbull, een ouderwets ogende kroonluchter, een klein kantoorkastje, een straatlantaarn en een schuin oplopend huis. Met haar solovoorstelling Daar buiten de ring kijkt Timmers terug op de vier jaar dat ze journalistiek-artistiek onderzoek heeft gedaan naar de Lodewijk van Deysselbuurt in Amsterdam Nieuw-West. (meer…)
Na drieënhalf jaar neemt theatermaker Hanna Timmers afscheid van Theater van Deyssel, een minitheater in de gelijknamige Amsterdamse wijk van waaruit ze uiteenlopende theaterprogramma’s maakte. In de tiende en laatste editie van Radio van Deyssel zoekt ze met behulp van buurtbewoners naar een nieuw afscheidsritueel.
Nadat Marleen Hendrickx vanachter een gaasdoek de mythe van Hermaphroditus en Salmacis heeft verteld, betreedt ze voorzichtig de speelvloer. Wit hemdje, witte onderbroek. Ze oogt kwetsbaar. Haar blik lijkt een beetje angstig, maar heeft ook iets onderzoekends. Met een vleugje verwondering. Wat doe ik hier? Durf ik hier wel te zijn? Schielijk trekt ze zich weer terug. (meer…)
Het theaterproject Eerst zien dan geloven, dat in Den Haag werd opgezet, richt zich op het verbinden van de geloofsgemeenschappen en de seculiere bewoners van een wijk. De Amsterdamse editie werd echter onderbroken door de lockdown. Hoe creëer je verbinding als iedereen afstand moet houden? (meer…)
De komende editie van Theater Na de Dam wordt de laatste van Hanna Timmers. Vanuit de wens om ruimte te maken voor andere zienswijzen en stemmen, vertrekt ze als coördinator jongerenprojecten. Met TM blikt ze terug op tien jaren vol bijzondere en belangrijke ontmoetingen tussen jongeren én tussen de verschillende generaties. (meer…)
Troost, zorg, ritueel, aanraking, verbinding, het zijn ingrediënten van een steeds bredere beweging in de kunstwereld. Zo richt een groeiend aantal kunstenaars zich op inclusieve kunst die ruimte creëert voor heling, solidariteit en traumaverwerking in een wereld die permanent in crisis is. Hoe doen ze dat? (meer…)
