Het afgelopen jaar heb ik naar veel fictieve daders op het podium gekeken; in voorstellingen als Hoge bomen, The Imposter en The Actor zag ik personages die grenzen hadden overschreden. Nu staat er voor mij een echte dader: Thijs Römer, drie jaar geleden veroordeeld voor online zedendelicten met minderjarige meisjes, blikt in Een vorm van eenzaamheid terug op zijn misstappen en gevangenisstraf. (meer…)
Het Rotterdams Wijktheater gaat uit van de ontmoeting. De artistieke keuzes volgen uit wat er zich aandient. Dat gaat zover als het loslaten van het – te – talige script van hun nieuwste project Waar is Mo?. Zodat je als publiek nu een route door de wijken bewandelt en steeds een stukje voorstelling ziet waarin mensen zonder (t)huis voornamelijk via beweging hun verhalen vertellen. (meer…)
Geen gebrek aan cultuur, maar een gebrek aan aansluiting, zo constateerden de pioniers die in Amsterdam Oost het buurtverbindend cultuurproject Leven in je buurt! opzetten. ‘Onze uitdaging was de ramen en deuren van deze gesloten gemeenschappen open te zetten om hun rijkdom te delen.’ Theaterkrant liep mee om te kijken hoe dat werkte. (meer…)
Wat ís een volkswijk eigenlijk, en waarin schuilt haar kracht? In het informele zorgsysteem wellicht, dat enkel voor ingewijden zichtbaar is? De Makkers betrokken een leegstaand pand in de Indische buurt in Zwolle, een plek met een slecht imago. Ze dompelden zich erin onder, en realiseerden het project Hier horen wij. ‘Ik hoop echt dat we mensen van buiten kunnen laten zien dat goed samenleven juist hier vanzelfsprekend is.’ (meer…)
BECOMING is geen voorstelling in de klassieke zin. Het is een reeks avonden waarin performance, gesprek en ontmoeting in elkaar overlopen en waarin ook het publiek onderdeel wordt van wat er gebeurt. Voor Theaterkrant volgde Selm Merel Wenselaers vier edities. Dat begint best een beetje ongemakkelijk: de rol van observator lijkt hier eigenlijk niet te bestaan. (meer…)
In de pilot Zie de mens drongen de locatietheatermakers van Peergroup door tot in de haarvaten van het Gronings universitair ziekenhuis. Gaandeweg kwamen ze samen met AiHG en UMCG tot de intrigerende conclusie dat veel medewerkers binnen de zorginstelling zich helemaal niet gezien voelden. Kunst kan verbindend werken, zo dachten ze, ‘omdat medewerkers emoties delen en hun ware identiteit laten zien in een omgeving die altijd om de patiënt draait.’ (meer…)
Regelmatig keek maker Anouk van den Berg met verwondering naar de cadetten in haar woonplaats Breda. Wie zijn deze jongens in uniform, en waarom kiezen ze hiervoor? Dat werd het vertrekpunt van Legerkind, een project onder de vleugels van Bureau Pees. Ze traden in contact met onderwijsinstelling Curio en kregen toegang tot roosters, lokalen en vooral: de mensen. ‘Zij sleutelen aan materiaal, liggen straks in schuttersputjes, zullen moeten schieten.’ (meer…)
De dingen die we dragen is een nieuw stuk rondom het thema jeugdzorg van Stut Theater. Voor Theaterkrant volgde Sandra Trienekens de maakfase ervan; ze koos daarbij steeds de vorm van een gesprek. Met Lilian Vis Dieperink, artistiek leider/regisseur van Stut, tijdens verschillende stadia van het proces; en met spelers, na een repetitie. ‘Het blijft het zwartste hoofdstuk uit mijn leven. Dan sta ik hier voor de hele wereld te vertellen wat ik jarenlang voor iedereen verborgen heb gehouden omdat het een schande was.’ (meer…)
In het werk van Compagnie Tiuri is radicale menselijkheid onderdeel van de artistieke signatuur. Hun bejubelde voorstelling Please Hold My Hand evolueerde op de vloer tot een stuk over hoe vrouwen zich staande houden in een wereld waarin ze te maken krijgen met genderongelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en femicide. Over hoe (veer)krachtig vrouwen zijn en blijven zoeken naar verbinding en zachtheid. (meer…)
Leidens stadsgezelschap PS Vertelt werkt aan een ‘interactieve belevenis’ die ze vormgeven in nauw overleg met een zogenoemde stadsverkenner. In Schuld zullen de acteurs reflecteren op indringende verhalen van jongeren in kwetsbare posities. Samen met het publiek wil de groep uitzoeken hoe de samenleving een vangnet kan vormen voor hen bij wie het eigen netwerk dat niet kan bieden. (meer…)
