Cherish Menzo is subliem in de manieren waarop ze vervorming inzet als manier om de Caribische canon van rituelen te herinneren en herkennen, concludeert Simone Zeefuik. Ze spreekt Menzo over haar nieuwste voorstelling FRANK, haar artistieke stamboom en de noodzaak om na lange tijd terug naar Su te gaan. (meer…)
Vooral niet krabben als je jeuk hebt. Wat is de zin van zo’n advies van een huidspecialist als je huid aanvoelt als een binnenstebuiten gekeerde cactus? Kun je je lichaam uitzetten? In Sâlt put actrice Eva Meijering uit eigen ervaringen en maakt daarmee een van de meest indrukwekkende voorstellingen op Oerol. (meer…)
Geknotst wordt het publiek niet en wie hoopte dat er weer marshmallows de zaal in gemept worden, komt bedrogen uit. Er is immers weer veel mogelijk in de theaters, maar er zijn grenzen. En ook ditmaal is geen boomhut te zien. Wel stuiteren Christiaan Bloem, Chris Koopman en Olaf van der Ven weer als twee achtjarige ADHD’ers die hun medicatie zijn vergeten in de bewerking van het derde deel uit de populaire kinderboekenreeks van Andy Griffiths en Terry Denton. (meer…)
Mozarts laatste opera Die Zauberflöte is een van de meeste gespeelde opera’s. Hij bevat mooie (en ook iets minder mooie) muziek, maar het libretto van de Weense schouwburgdirecteur Emanuel Schikaneder hangt van de ongerijmdheden aan elkaar en staat vol met racistische en seksistische platitudes. (meer…)
De afgelopen anderhalf jaar had Meneer Monster veel succes met De waanzinnige boomhut van 13 verdiepingen. Een knotsgekke voorstelling waarbij het ontbreken van een verhaal juist de kern bleek. De regisseur van de oorspronkelijke Australische versie, Julian Louis, regisseert nu Rovers. Een voorstelling met wel een echt, weliswaar mager verhaal. En opnieuw is dat geen probleem. (meer…)
Woedend is Dr. Klein. Heb je zojuist het eigen genie aan de hele zaal getoond door de grote Poponel in een kleine Poponel te veranderen, houdt die zich niet aan de voorwaarde voortaan alles wat iedereen doet meteen ook te doen. ‘Wat een stomme opera! Dat hele machinegedoe voor niets. Ik ga naar huis!’ Eerder had hij het al aan de stok met zijn assistente en zelfs letterlijk met de dirigent: ‘O wat een ramp als je zo slim bent en dan zo’n dirigent…’ (meer…)
Ben je een grijze muis en huil je mee met de wolven in het bos? Of weiger je een radertje in de machine te zijn, toon je lef en kies je je eigen pad? Vragen die beeldend en vocaal centraal staan in Lev, waarbij Theater Sonnevanck niet alleen samenwerkt met Silbersee maar ook met het koor Consensus Vocalis. Het resulteert in avontuurlijk muziektheater voor iedereen vanaf zes jaar. (meer…)
