Er is één rotsvaste zekerheid op de middelbare school: welke problemen je ook hebt, de schoolbel dirigeert je onverbiddelijk de dag door. Een andere zekerheid: iedereen in de aula voelt zich net zo vaak een weirdo als dat jij je dat voelt, al zou je zweren van niet. (meer…)
Franz Kafka staat er niet om bekend de makkelijkste teksten te schrijven. Sterker nog, tijdens het schrijven van Het proces raakte hij zo verstrikt in zijn eigen materiaal, dat hij het werk nooit afmaakte. Pas na zijn dood werd het verhaal gepubliceerd, precies honderd jaar geleden. (meer…)
In Circle Mirror Transformation volgen we een groep uiteenlopende mensen die wekelijks een theaterklasje bijwonen – wat mooie maar voor de hand liggende ideeën over de relatie tussen theater en empathie oplevert. (meer…)
‘Je hebt jongens in het park die iedereen vervelen met hun spanningsboog (…) Ze denken een eer te bewijzen aan de bezoekers van het park, maar niemand hoeft te zien hoe zij de spanning opbouwen.’ Dit citaat, gezongen door alle zes personages uit Ground Floor bevestigt ons vermoeden: in deze avant-gardistische musical zit geen conventionele spanningsboog. (meer…)
Indiase curry met platbrood. Broodje hamburger. Tonijnpasta. Oesterzwamkebab. Funky chicken wraps. Paella. Poffertjes. Als je nog geen honger had, dan heb je het wel nadat je het festivalhart van Noorderzon hebt doorkruist. Geuren en uithangborden verleiden je aan alle kanten tot een snelle hap. En in die context zette het Friese theatergezelschap Tryater vijf enorme, polyester snackbakjes (schaal 1:16!) neer, waarin fragmenten te beluisteren zijn van interviews waarin mensen reflecteren op hun eigen consumptiedrift. (meer…)
Een juf die niet van nette kinderen houdt, een driehoek die zich een vierkant voelt en een plant die jazzy liedjes kan zingen. Is dat normaal of abnormaal? Volgens HNTjong is het ‘supernormaal’ en zo denken de kleuters in de zaal er ook over. (meer…)
‘Zelfs de acteur die mij speelt weet niet wat hij met mij aanmoet, hij schaamt zich voor mij’, snauwt Max woedend. Alleen op zijn kamer kijkt hij door het raam naar het feestje dat zijn overbuurmeisje Lisa geeft. Hij heeft een uitnodiging gekregen, maar hij gaat niet. Hij haat zichzelf en de rest van de wereld nog meer. (meer…)
