De samenwerking tussen regisseur Silke van Kamp en auteur Annet Bremen leverde in korte tijd twee bijzondere voorstellingen op: Het Sterrehuis en F*CK LOLITA. Hoe bouwen deze twee eigenzinnige kunstenaars samen aan de werelden die op het toneel tot leven komen? (meer…)
Judith Westbroek vindt verjaardagen het leukste op de wereld. Het liefst zou ze elke dag wel jarig willen zijn. Groter groeien, ouder worden, feestjes vieren – wie wil dat nou niet? Nou, haar medemaker en tegenspeler Mijntje Pronk bijvoorbeeld. Die zit helemaal niet te wachten op volwassen worden. ‘Waarom mag ik niet vieren hoe klein ik nog ben?’ (meer…)
Bij herinneringen aan het openluchtzwembad waar je als kind graag kwam, denk je niet gelijk aan Neptunus en zijn drietand. In Sittard doen ze dat wel, met plezier. De god uit de Romeinse mythologie reikte daar ooit met zeemeerminnen de zwemdiploma’s uit. (meer…)
Theatergezelschap Het Laagland heeft de Podiumkids Publieksprijs gewonnen met de voorstelling Help, Helikopterouders! Dit werd op 14 september bekend gemaakt bij het Jeugdtheatergala in Theater de Krakeling in Amsterdam. (meer…)
In De grote gele graafmachine krijgen we een kijkje in het binnenste van het werktuig in de titel. Vooral de rol die we daarin zelf mogen spelen maakt het tot een leuke middag. (meer…)
Schrijver Annet Bremen is gisteren bekroond met de Kaas & Kappes prijs, een jaarlijkse Nederlands-Duitse prijs voor jeugdtheaterteksten. Bremen wint een geldbedrag van 2500 euro voor het Sterrehuis, dat ze schreef voor Het Laagland. (meer…)
Pippi Powerrrrr is een energieke en aanstekelijke montagevoorstelling vol achtplussers-empowerment. De vijf spelers gieten hun persoonlijke ervaringen met (het overwinnen van) angst en onzekerheid in stoer (want op momenten ook kwetsbaar) in your face-theater. (meer…)
Drie vriendinnen van rond de tien jaar oud praten in Wil je een snoepje? over het gevaar om ontvoerd te worden. Hoe zorg je ervoor dat je veilig blijft? Hoe vind je het midden tussen paranoia en terechte voorzichtigheid? (meer…)
Halverwege Boel gevoel geeft een uit de kluiten gewassen appel een huilconcert waar wolven jaloers op zouden zijn. Er is ook een verlegen panda die bedremmeld een dansje doet, een nurkse prullenbak die er klaar mee is dat-ie alles altijd maar moet slikken, een vulkaan waarin het borrelt vanbinnen en een zwaarmoedige wolk die dreigend in de lucht hangt. (meer…)
‘Ich bring dich noa ut Sjterrehoes’ klonk het vroeger dreigend in Heerlense katholieke kringen als een kind stout was. Dat Sterrehuis was tussen 1945 en 1983 een kindertehuis dat blijkbaar diabolische strengheid uitstraalde, een unheimische plek waar kinderen soms jarenlang moesten verblijven. (meer…)
