In de versie van Zangstudio Delft wordt de muziektheatervoorstelling Koorlog via een inleiding expliciet gekaderd in de context van sociale veiligheid. Dat is zonde, omdat het stuk juist over dat thema weinig interessants te melden heeft. (meer…)
De Toneelschrijfprijs ging in 2025 naar Annelies Verbeke voor haar tekst Wunderbaum speelt live (online gaat het mis). De prijs is een gezamenlijk initiatief van het Nederlands Letterenfonds, de Taalunie, het Fonds Podiumkunsten en Literatuur Vlaanderen. Dat is een mond vol aan samenwerking en ondersteuning. Het lijkt erop dat de toneeltekst heel wat hulp nodig heeft, zowel van de literatuur als van het theater. En dat is misschien niet eens een foute conclusie. (meer…)
Net als de wereldberoemde Spaanse zangeres Rosalía studeerde Luna Zegers af aan de flamenco-afdeling van het ESMUC-conservatorium in Barcelona. Ze traden soms samen op en hadden dezelfde docenten en inspiratiebronnen. (meer…)
Een komedie met een zwart randje, dat is Wat moeten we met Maartje? Het onderwerp is verrukkelijk, hoewel niet echt origineel: een clubje toneelspelers uit de ‘provincie’ bespeelt met de voorstelling het Tuimelraam de theaters van Weesp, Steenwijk of Venray. Twee acteurs en twee actrices. (meer…)
Toen Mariel Cordang een keer in het bos wandelde, zag ze daar ineens cabaretier en zangeres Mylou Frencken die aan het schilderen was. Met nog een aantal andere mensen hoorde ze bij een schilderklasje dat die middag het bos introk om de natuur vast te leggen. (meer…)
Altvioliste Esther Apituley en voormalig nieuwslezeres Noraly Beyer ontmoeten elkaar in een ‘muzikale roadtrip’ die draait om de vraag: Hoezo Bach?! Apituley en haar medemuzikanten Marnix Dorrestein en Xander Vrienten beantwoorden de vraag krachtig, door Bachs muziek te spelen in gevarieerde arrangementen. De theatrale omlijsting is minder overtuigend. (meer…)
‘Het komt goed’, zingt het voltallige ensemble ineens aan het eind van De klokkenluider van Alkmaar en inderdaad: de kluwen aan uitwaaierende plotlijntjes is in een razendsnelle afwikkeling binnen een paar minuten weer volledig afgehandeld. Het is een exemplarisch slot: deze behoorlijk vrije, Alkmaarse adaptatie van Victor Hugo’s roman uit 1831 boogt niet bepaald op subtiliteiten of nuances. (meer…)
Shakespeares King Lear in pakweg een half uur? Uitgevoerd door slechts twee acteurs? Klinkt onmogelijk, maar dat is buiten Dick van den Toorn en Alex Hendrickx gerekend. Bewapend met een gezonde dosis pragmatisme én een fijne voorraad droogkomische humor tonen ze zich, samen met Don Duyns (bewerking) en Paul van der Laan (regie), heuse bouwvakkers van het theaterambacht. (meer…)
