Met (gender)fluïditeit als onderwerp kraakt componist, musicus en performer Djuwa Mroivili een flinke noot over een onverkwikkelijk aspect van de koloniale overheersing. De specerijen- en mensenhandelaars die de zeven zeeën bevoeren wisten het bestaan uit van mensen die zichzelf als iets anders zagen dan man of vrouw. (meer…)
‘No can mean yes, yes can mean no too.’ Beyond Consent van R3LN4CHT bevraagt de regels van consent en speelt met ongemak en verwachtingen. Maar nooit zonder de regels van powerplay uit het oog te verliezen en kenbaar te maken: ook destructie moet veilig. (meer…)
Into the Open zet alle zintuigen op scherp. Dans en muziek versmelten tot het lichaam instrument is en het instrument lichaam. Het Vlaamse collectief Voetvolk drukt op de knop van postcorona-begeerte en sleept zijn publiek mee in een enerverende intergenerationele performance die het begrip concert deconstrueert. (meer…)
In de nieuwste productie van Gil ‘The Grid’ Gomes Leal en zijn gezelschap Amenti Theatre Company staat de positie van de vrouw centraal aan de hand van de mythische figuur Lilith. In een duistere mix van skills, van spoken word tot paaldans, zijn we getuigen van een ritueel empowerment. (meer…)
Hij leeft in zijn auto. Wanneer hij stopt om een halve kip te kopen, raakt hij onder de indruk van het meisje achter de kassa. Zij komt eerst fel uit de hoek, maar is ook nieuwsgierig. Hij heeft niets anders dan zijn auto en blijft het liefst voor altijd rijden. Zij is ooit weggelopen van huis, maar staat nu stil. In Wrakstuk zien we de ontmoeting tussen twee mensen die niet gezien worden door de wereld. Ze hebben van eenzaamheid een levensstijl gemaakt, maar hebben nu elkaar gevonden. (meer…)
Het publiek zit rondom bij de nieuwe voorstelling van Ann Van den Broek, tijdens de Nederlandse première in de kleine zaal van de Rotterdamse schouwburg op Festival Motel Mozaïque. Zooming in on Loss speelt zich af in een kleine, opengewerkte, met techniek volgehangen ruimte midden op het podium. Dat is makkelijk op te vatten als een cockpit of stuurhut, een zenuwcentrum of controlekamer. (meer…)
Een cirkel van kleine hoopjes zand omringt haar. In het zwarte gat in het midden staat, afgesloten en eenzaam, een vrouw die haar blik verbergt achter haar lange haren. Een bescheiden lichtbundel toont haar handen, … Lees verder
In Daar gaan we weer (white male privilege) wil acteurscollectief Wunderbaum naar eigen zeggen ‘de links-liberale hoogopgeleide witte mens portretteren als een te observeren object in een zoo-humain’. Die ‘zoo-humain’ is in zekere zin letterlijk … Lees verder
