Op Sterk Water
Hotel
★★★★☆
Verbale acrobatiek van het allerhoogste niveau
Luuk Verpaalen
28 november 2017
Gezien op 25 november 2017, Kunstlinie Almere Flevoland, Almere

Hele volksstammen schijnen op zaterdagavond de bank nat te piesen om Tijl Beckand en Ruben van der Meer die met gasten grappend en grollend improviseren. Mijn kopje thee is het niet. Te snel en te plat, om Arjen Lubach over voorganger De Lama’s te citeren. Dat die platheid en snelheid tot onversneden racistische scènes kan leiden bleek onlangs. Dat brengt het genre met zich mee. Om razendsnel te reageren doe je een beroep op dat wat in je hoofd voorhanden is en is er geen ruimte voor second thoughts. In het beste geval levert dat virtuoze woordgrappen op, veel vaker wordt de clichétrommel wijd opengetrokken. Met alle daar aanwezige troebele vooroordelen. Niets menselijks is de komediant vreemd.

Op Sterk Water weet al jaren aan die valkuil te ontsnappen. Het al sinds 1999 bestaande improcabaretgezelschap, waar totdat hij Zondag met Lubach ging maken Arjen Lubach deel van uitmaakte, werkt volgens een beproefde formule maar heeft die tot in de finesses uitgewerkt. Die formule is simpel: vraag het publiek om steekwoorden, informeer bij een aantal naar hun werk- en privéomstandigheden en bouw daar een verhaal omheen. In dat bouwen van een verhaal zit hem de crux. Daarin onderscheidt de club zich van andere improviseerders.

Zo simpel als de formule klinkt, zo hondsmoeilijk is het om dat anderhalf uur boeiend te houden. Op Sterk Water slaagt daar met Hotel weer met verve in. De drie acteurs en een pianist zijn dan ook tot veel meer in staat dan snel op nieuwe situaties reageren. Zo zijn ze uitstekende zangers, die net zo makkelijk een meerstemmig levenslied zingen als een rap improviseren. Moeiteloos wordt er een speech in nep-Spaans afgestoken, die synchroon door een tolk wordt vertaald. En de steekwoorden (Floriade! Beste binnenstad! – ik zag de show in Almere) worden schijnbaar moeiteloos in sluitende scènes verwerkt.

Kun je dit allemaal nog scharen onder de noemer ‘virtuoos improviseren’, wat Hotel echt tot een genredoorbrekende show maakt is het feit dat je na afloop daadwerkelijk het gevoel hebt naar een afgerond verhaal gekeken te hebben. Met karakters die zich ontwikkelen en thema’s die terugkeren. De talloze verhaallijntjes lopen niet parallel aan elkaar maar komen op een ingenieuze manier samen. Een ogenschijnlijk achteloos zinnetje uit het begin van de voorstelling kan later uitgroeien tot een belangrijk motief.

Een voorbeeld. De vrouw op rij een op wier beroep een deel van de voorstelling wordt gebaseerd wil niet al te gedetailleerd ingaan op hetgeen ze doet. ‘Ik kan daar niet meer over zeggen.’ Dat zinnetje wordt in een van de laatste scènes een soort mantra, bijna op de manier waarop John Malkovich als Valmont in Dangerous liaisons eindeloos ‘it’s beyond my control’ herhaalt.

Slechts bij één scène, waarin een stel elkaar ongezouten de waarheid vertelt, kreeg ik een wat ongemakkelijk gevoel. Daarin werd dan toch de beperking van het genre weer zichtbaar. Te plat en te snel en daardoor te ondoordacht. Een pijnlijk moment.

Voor de rest is Hotel verbale acrobatiek van het allerhoogste niveau. De spelers laten hun briljante invallen vrij door de ruimte zweven om telkens net op het juiste moment weer bij de ander aan te haken. En dit alles zonder vangnet. Pure klasse.

Foto: Arjan Benning en botoboto

Elders

Nog geen andere recensies

5 Reacties op "Hotel"

  1. Jeroen schreef:

    Waarom tegenwoordig al die politiek correcte intro’s bij recensies? Bloedirritant.

  2. Yana schreef:

    Hahahaha: De lama’s is niet mijn ding… maar Sterk Water wel…

    Hahaha…

  3. Jaap Pleij schreef:

    In De Kring in Roosendaal donderdag 21 december een van de twee andere shows gezien, Een magische kerst met op Sterk water. Daar geldt ongeveer hetzelfde voor als in deze recensie uiteengezet. Met als groot verschil dat deze show geen afgerond verhaal bevat. De magie zit hem in de aaneenschakeling van veelal uitermate geslaagde losse flodders, al vielen ze af en toe toch wel een beetje stil. Wat ik in deze fles “Op Sterk Water’ wel mis is het ontbreken van het vrouwelijk element. Dat zou het gezelschap veel meer invalshoeken bieden en het publiek meer variatie. De jongen met de baard is helaas voor hen gezegend met het minste talent, die zou wat mij betreft als eerste uit de denkbeeldige troika van Drs P. gezet kunnen worden. In Roosendaal hebben we een heel aardige cabaretiere rondlopen, Eveline van de Berg. Wie weet is dat een idee. Ik moet mijn recensie nog schrijven, maar deze reactie moest ik nu vast even kwijt, Jaap Pleij, hoofdredacteur http://www.roosendaalspleijdooi.jimdo.com

  4. Lex schreef:

    Gisteren in Barendrecht Op Sterk Water mogen aanschouwen en ik ben meer dan positief verrast. Heel leuk en grappig door 4 hele slimme mensen gebracht. Allemaal heel gewoon, ontspannen en absurd. Ik ga hen vaker bezoeken.

  5. J. Herfst schreef:

    Geestig, kundig, creatief en muzikaal! Bedankt voor een heerlijke avond!

    Klein puntje;
    Het pianogeluid was iets te hard in het begin waardoor men de tekst niet goed kon horen, later was het beter te verstaan.

Reageer

Uw E-mail adres zal niet gepubliceerd worden.