Geroezemoes vult café ’t Oude Pothuys als het geluid van een steel gitaar aanzwelt. Op het podium zien we Gerrit van Balen in serene concentratie een zacht zingende bedding scheppen waarin zich iets lijkt te openen. Een ruimte om in te landen wellicht. (meer…)
In Bedankt voor het luisteren snijdt performer en maker Wouter Haaksema het thema queer aan in de context van religie. In een dialogische schets met een Barbie-pop Christa geheten, die de afkeurende christelijke stem laat horen, passeren de beperkte mogelijkheden de revue die een jongere homoseksueel heeft om geloof en homoseks met elkaar in balans, en als het enigszins mogelijk is, in harmonie te brengen.
In 120SQM dress vult maker en performer Thommy Kraft de ruimte – na een korte inleiding – met een roze gevlekte lap stof die hen geheel uitvouwt, zodat het publiek meter voor meter de afmeting gewaarwordt van de 120 vierkante meter die het textiel meet.
‘Ik denk dus ik ben, wakker.’ De nacht is de arena van de slapelozen, de redelozen, de schaamtelozen, de gewichtslozen en de grenzelozen. De medewerker van de nachtwinkel krijgt ze allemaal aan de toonbank. Ze komen er niet alleen voor chips of nog een laatste blikje Grolsch, maar vooral om hun verhaal te doen. Iemand zegt: ‘Ik ben verdwaald, maar ik heb zin in iets. Dan schijnt er nog licht, er is nog hoop: de nachtwinkel.’ (meer…)
Publiek geheim in Utrecht is dat je in een specifieke bioscoop in de binnenstad nooit popcorn moet bestellen, omdat er eens een dode rat in de popcornmachine is aangetroffen. In Rattus vertellen twee ratten over hun bioscoopbezoek na de release van Ratatouille – even hingen de ratten als filmsterren op posters door de hele stad. Maar meestal worden de knaagdieren vermeden, gedemoniseerd en verjaagd. (meer…)
Heel ‘inspiring’ vindt birthday-girl Kesha het publiek in café Bodytalk en haar tweelingbroer Vince is het daar volledig mee eens. Al zijn sommige outfits wel erg armoedig: een beetje poverty porn is natuurlijk lekker, maar er zijn grenzen. De bezoeker in kwestie krijgt een vuilniszak met geknipte gaten aangereikt. Tijdens hun ‘Sweet Fifteen’ hadden mama en daddy Versailles afgehuurd, maar voor hun ‘Sweet Sixteen’ wilden de B-day-twins ‘echt iets bijzonders’, iets meer een life-changing experience. (meer…)
‘I’m crazy like a fool, wild about Daddy Cool.’ Twee jongens strooien met condooms, Boney M. schalt door de speakers van Café de Morgenster. Ze vinden troost bij elkaar, hoe verschillend ze ook zijn. Beiden hebben iemand zwanger gemaakt die vervolgens een abortus onderging. In de persoonlijke voorstelling Verhalen van verwekkers van theatermaker Mystha Mandersloot staan de ervaringen van mannen na een abortus centraal. (meer…)
Tobias van Kaam vond het makkelijker om aan zijn vader te vragen of hij zin had om samen een filmpje te kijken, dan om hem te vertellen dat hij hem miste. Inmiddels is zijn vader overleden. Stiekem hoopt hij dat zijn vader weleens terugkeert als mus, de vogel waar hij van hield maar die hij niet gevangen kreeg. (meer…)
