De documentaire The Storm Within opent met een donkere bak diepblauwe lucht, die dreigend boven de even donkere Noorse bergen en het stille fjord hangt. Ver verstopt achter die loodzware wolkenpartijen gloort een glimp van de zon, een smal streepje licht. (meer…)
Liza van Brakel (1994) is het ‘fietsmeisje’ van het circus. En ook van het straattheater. Met haar wielrenfiets racet ze ’s zomers naar de festivals en treedt ze op, met niet meer dan haar fiets en drie kegels. Filmmaker Sven Peetoom volgde haar in de zomer van 2022 en de verregende zomer van 2023. De documentaire heet Galop naar haar gelijknamige fietstoer en wordt vertoond tijdens het festival This is not a circus. (meer…)
Vooral kijken, maar misschien niet voor het slapen gaan. Dat lijkt een verstandig bijsluitertje bij de thematische webspecial die Cinedans dit laatste novemberweekend 30 uur lang gratis aanbiedt. Onder de kop Why We Fight is vanwege de geopolitieke onrust een verzameling dansfilms vrij te streamen, waaronder de lange documentaire Why We Fight? (2021) – let op het vraagteken – van choreograaf Alain Platel en fotograaf/videokunstenares Mirjam Devriendt, over het waarom van de woordeloze woede in Platels voorstelling Nicht Schlafen (2016). (meer…)
Het is een koude, nevelige dag. In een steriel glazen loft met uitzicht op het water hoor je ‘actie’, gevolgd door het gehijg van een seksscène. Mag ik je aanraken?, de nieuwe documentaire van regisseur Tamar van den Dop, belicht de verbeelding van intimiteit in de Nederlandse filmwereld in de afgelopen decennia tot nu. (meer…)
Toen regisseur Saskia Boddeke de voorstelling Furia van Theatergroep KamaK bezocht, wist ze dat ze hier iets mee moest doen. Het Twentse gezelschap bestaat volledig uit professionele acteurs met een verstandelijke beperking. In de film Het zit in mijn hart laat Boddeke fictie en werkelijkheid dwars door elkaar heen lopen. Ook de acteurs moeten zichzelf en elkaar daar soms nog even aan helpen herinneren. (meer…)
We zien vier vrouwen die aan de camera vertellen hoe angsten en onzekerheden altijd aanwezig zijn. Ze staan op het randje van de afgrond, van zichzelf verliezen in hun eigen gedachten en hieraan onderdoor gaan. Zo start de film Mother Melancholia. Het is één van de films in de categorie Shorts XL van Cinedans Fest, dat deze week internationale dansfilms presenteert.
(meer…)
We zien een rijstveld met kabbelend water. Er klinkt het ruisen van de wind. Daarvoor rennen dansers als vogels over het toneel, maken bewegingen zo subtiel als een zacht briesje en stampen stevig met hun voeten in de aarde. Bij elke stamp klinkt er een diepe drum. Zo start de film Rice van Cloud Gate Dance Theatre uit Taiwan. De film wordt vertoond bij het Cinedans FEST dat vanaf morgen vijf dagen lang de state of the art van de internationale dansfilm presenteert. (meer…)
In Hissy-fit richt choreograaf Christian Guerematchi zich op zwarte woede: de innerlijke furie die ontstaat als gevolg van levenslange onderwerping aan uitsluiting, discriminatie en racisme. Aan de voorstelling ging een inhoudelijk onderzoek vooraf waarin Guerematchi onder andere de controversiële theorie van het afro-pessimisme onderzocht, en in gesprek ging met drillrappers. (meer…)
