Er lijkt iets te bewegen in het landschap van talentontwikkeling, iets dat zich niet volledig laat vangen in beleidsplannen of eindproducten. De beweging verspreidt zich via non-hiërarchische netwerken, tijdelijke allianties en alternatieve onderzoeksmethoden. Wat als wat eerst leek op verschraling, juist vruchtbare grond blijkt voor nieuwe, onverwachte manieren van (samen)werken?
Biedt Oerol Festival op Terschelling nog steeds ontwikkelingskansen aan nieuwe makers? Sinds het verdwijnen van Atelier Oerol bestaat daarover ongerustheid. Maar misschien is het tijd om het begrip ‘ontwikkeling’ te herdenken, want wat of wie ontwikkelen we eigenlijk? En hoe zichtbaar mag of moet dit proces worden? (meer…)
Exploring Live Arts luidt de ondertitel van Beyond the Black Box, het Amsterdamse festival dat werk toont dat met de formaten en de regels van het traditionele theater en de traditionele zaalopstelling speelt. Onderscheid tussen disciplines en methoden binnen de live arts wordt vrolijk genegeerd of juist uitgespeeld, zoals ook de conventies van andere vakgebieden binnen en buiten de kunst, van sociale geschiedenis tot milieukunde, worden geëxploreerd. (meer…)
Hüseyin Umaysiz begint zijn voorstelling in de hal van de Brakke Grond. Temidden van de drukte van de entree beukt hij met zijn vuist op zijn borst. Het onderbreekt zijn adem zodanig dat er een metalig, haast mechanisch klikkend geluid uit zijn keel komt. (meer…)
Het kan zo lekker voelen als je samen grenzen onderzoekt, oprekt. In de liefde. Met een partner. Of liggend onder je minnaar of minnares, waar je het al een jaar mee doet. Maar hoe werkt dat eigenlijk met collega’s, kennissen en onbekenden? Welke afstand mag je overbruggen en wat levert vooral ongemak op? (meer…)
Beyond the Black Box opende deze week met de presentatie van SoAP-er Rita Hoofwijk in de koninklijke wachtkamer op Amsterdam Centraal. Ze lanceerde daar Jean.live, een website die speelt met de manier waarop de centrale kloktijd, de geregelde tijd, ons leven bepaalt en nodigt uit om die controle op te schorten voor de duur van een treinreis. (meer…)
Winternights in Maastricht en Come Together in Amsterdam zijn twee verschillende platforms, die de zoektocht naar alternatieve vormen van presentatie en programmatie van theater en performance gemeen hebben.
(meer…)
Er zijn weinig plekken in een stad waar mens en natuur zo naadloos samenvallen als op een begraafplaats, waarin planten en dieren langzaam maar vastbesloten gekaderde graven overwoekeren. In Constructie van een wildernis doet theatermaker Salomé Mooij monter verslag van haar alsmaar uitdijende onderzoek naar stadsnatuur. (meer…)
Coronamaatregelen zorgden ervoor dat er veel meer performatieve installaties en voorstellingen op locatie werden gemaakt. TM zag wat deze voorstellingen vaak gemeen hebben: dat ze door een mix van fictie en documentaire het publiek willen verleiden om een breder perspectief te ontwikkelen op ingewikkelde, wereldomvattende materie als de klimaatcrisis of de vastgoedbubbel. (meer…)
