De titel van de filmische familievoorstelling Plan B** verwijst naar een ludiek plan met bijen. We weten dat het niet goed gaat met de bijenstand in ons land. Daarom heeft het Koninklijk Nederlands Verbond voor Bijen (KNVB) een bijzondere reddingsoperatie op touw gezet. (meer…)
De nieuwe zomervoorstelling Wild van theatergezelschap Vis à Vis, speelt zich af tijdens een avond in een peperduur restaurant, waar een verveeld en stinkend rijk koppel, inclusief agressief schoothondje, in een limousine XXL arriveert, en de minder welgestelde dinergast dus snel moet ophoepelen. (meer…)
Toneelschap Beumer & Drost maakt een vermakelijke vijf kwartier durende voorstelling die altijd en overal gespeeld kan worden. In theaters, huiskamers, tuinen en parken. Voor dertig mensen, voor honderd mensen of nog meer. Altijd op anderhalve meter afstand. (meer…)
Kun je een klassiek boek zo bewerken dat het tegelijkertijd onherkenbaar en voortdurend aanwezig is? Datzelfde boek in vijf minuten op hilarische wijze afraffelen met hoofddeksel op, hoofdeksel af, maar in de rest van de voorstelling daar wél een zeer actuele draai aan geven? Of misschien wel meerdere? Peter Drost en Paul R. Kooij doen een moedige poging in misschien wel de meest ontregelende voorstelling die zij tot dusverre maken. (meer…)
Het Museumpark in Rotterdam wordt doorsneden door een grote schutting die de nieuwbouw van het depot van museum Boijmans van Beuningen ommuurt. ‘Vergroening omgeving Museumpark’, staat er met koeienletters op. Boven de schutting uit torent een stapel kantoorcontainers waarin het bouwvolk resideert. (meer…)
Gekleed in lederhosen, op het hoofd een jagershoed met een veertje erop, doden twee zestigers de tijd in een berghut door elkaar verhalen te vertellen. Maar ze luisteren niet naar elkaar. Hoewel ze zich uitputten in vormelijkheden, zijn ze onderhuids vooral lomp en onbeleefd tegen elkaar. Toneelgroep Het Volk uit Haarlem brengt met Het vermoeden van Poincaré een kluchtig, naar het absurdisme neigend stuk in een statische voorstelling die maar niet grappig wil worden. (meer…)
Diep geraakt door de oproep op Eco 1 – ‘Ik had het zelf kunnen zeggen!’ – haalt Eduard zijn vrouw Willemijn over om verkleinde mensen in hun huis op te nemen. Want dat zijn ware idealisten die met het oog op het milieu zich vrijwillig laten verkleinen om zo meer ruimte voor wie achterblijft te creëren. Want kleine mensen eten minder, produceren minder afval en verbruiken minder zuurstof. Wanneer deze verkleinde mensen arriveren, compleet met bouwpakket, ontstaan al snel scheurtjes in het idealisme. (meer…)
In 2005 heette de voorstelling Een Magistrale Stralende Zon, nu Professor Eitje. Acteur en tekstschrijver Stef van den Eijnden stond dertien jaar geleden op de NDSM-werf in Amsterdam-Noord tijdens het Over het IJ Festival aan de voet van een reusachtige hijskraan in een rauw, industriële entourage. Nu treedt Van den Eijnden van Huize Linda op in een tent op het reizend festival de Parade in Utrecht. (meer…)
