Twee mannen, een boot, de zee, een rotskust: dat zijn de ingrediënten van het toneelstuk Ik ben de wind (Eg er vinden, 2007) van de Noorse Nobelprijswinnaar Jon Fosse. En dan zijn er de taal – en vooral de vele stiltes, de onaffe zinnen, de poëtische dialoog tussen de beide mannen die de Een en de Ander heten. Hoe ongrijpbaar en raadselachtig de tekst ook is, het stuk is geliefd. (meer…)











