In een donkere zaal komt Davis Freeman op en zingt Tom Petty’s Southern accents, een prachtige song over afkomst en jeugdherinneringen. Het is een treffende introductie tot de vertelvoorstelling Do my mouth, waarin de in Brussel woonachtige Amerikaanse kunstenaar Freeman zichzelf van zijn meest persoonlijke en kwetsbare kant laat zien. (meer…)
Het verhaal van klokkenluiders als Edward Snowden en Julian Assange kunnen inmiddels getypeerd worden als moderne mythen. De rogue agents die dapper weerstand bieden aan onderdrukkende en gewelddadige regimes met gevaar voor eigen leven. Maar nog altijd zijn er klokkenluiders wie de pas wordt afgesneden voor zij hun zegje kunnen doen. In Is this a room presenteert het Amerikaanse gezelschap Half Straddle het verhaal van Reality Winner, de eerste klokkenluider onder het Trump-regime. (meer…)
‘We weten allemaal wat er gebeurt.’ Welnu, ik dus niet. Vergeef me mijn onwetendheid, maar ik had nog nooit van het eiland Nauru gehoord. Dus toen de geschiedenis van dit eilandje, dat een paar kilometer ten noordoosten van Australië gelegen is en niet groter is dan Schiermonnikoog, verteld werd in de voorstelling We all know what’s happening meende ik in eerste instantie dat we te maken hadden met een fictief land. (meer…)
Terwijl buiten de temperatuur stijgt boven de dertig graden, creëert het Australische Speak Percussion in de Machinefabriek van het Noord Nederlands Toneel Antarctica. Niet in beeld, maar in geluid. Het is een vervreemde en hallucinante ervaring – voor wie zich eraan over wil geven, een deel van het publiek keek al naar een paar minuten verveeld op het horloge. (meer…)
Erak Mith komt uit Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, Aaron Lim uit het Australische Darwin. De twee b-boys ontmoetten elkaar tijdens een uitwisseling van dansers tussen beide landen en werken sindsdien samen. Voor hun show Between tiny cities onderzochten ze wat hen verbindt in hun dansstijlen, maar vooral ook gingen ze op zoek naar de verschillen. (meer…)
Daags nadat de 17-jarige Billie Eilish als jongste headliner Lowlands totaal op z’n kop zette, stonden vijf Spaanse leeftijdsgenoten te schitteren in de Groningse Machinefabriek. Vol overgave speelden zij fictieve versies van zichzelf: Gen Z’ers, de smartphonegeneratie. Met Future Lovers (unplugged) zet La Tristura een indringend beeld neer van de post-2000-generatie. (meer…)
Stel: iemand heeft lactose-intolerantie en staat op het punt een glas melk leeg te drinken. Je krijgt vijf euro als je hem dat laat doen. Als je het hem belet door ‘stop’ te zeggen, kun je naar je geld fluiten. Wat doe je? (meer…)
Secuur en heel precies. Zoals een wetenschapper te werk gaat. Zo laat Wang Chongs regie van Nick Payne’s stuk Constellations zich het best omschrijven. Een logische aanpak wellicht voor een stuk waarin een der beide protagonisten een theoretische natuurkundige is die gespecialiseerd is in de snaartheorie, maar het maakt de voorstelling ook wat bloedeloos. Hoe aangrijpend het liefdesverhaal tussen de fysica en de bijenhouder ook is. (meer…)
Wie bij circustheater denkt aan complexe acrobatische acts waarbij zelfs Epke Zonderland zich even achter de oren krabt, komt bedrogen uit bij Optraken van Le Galactik Ensemble. Alles overkomt de vijf spelers van dit ensemble. Ja, ze hangen soms ook meters in de lucht, maar dat is per ongeluk. Tegelijkertijd toont het ensemble precies die lichaamsbeheersing en perfecte timing als Zonderland. (meer…)
