In Sexodus, gisteren in première gegaan op O. Festival in Rotterdam, speelt Naomi Velissariou een schitterend manifest om als vrouw ouder te mogen worden, zonder verlies van waarde en waardigheid. (meer…)
Veel theatermakers willen de wereld verbeteren: het moet duurzamer, rechtvaardiger, menselijker. Maar hoe zet je je kunst daarvoor in? Door innovatiever te werken en activistische verhalen te vertellen? Filosoof en dramaturg Roel Meijvis betwijfelt dat. Op zoek naar alternatieve taal om over theater te spreken, laat hij zich inspireren door verschillende denkers. In dit eerste deel van een nieuwe serie: Adorno, en diens antwoord op het fascisme (meer…)
In 2019 maakte Urland de voorstelling Urlaub, een even slimme als maffe jaren zeventig/tachtig-pastiche over de zogenaamde ‘horror vacui’: de angst voor leegte, die Europeanen al minimaal zo’n tweeduizend jaar in z’n greep heeft. Dit seizoen herneemt het collectief de voorstelling, in een aangepaste vorm. (meer…)
De toekomst van theatraal AI bevindt zich waarschijnlijk niet per se op het podium, maar in het maakproces van voorstellingen. Als sparringpartner van kunstenaars, bijvoorbeeld. Voor nu hebben de meeste handzame AI systemen nog te veel nadelen, maar de technologie zelf heeft prachtige potentie. En menselijke professionals worden daarbij niet onnodig, integendeel.
In deze aflevering van De Criticitafel bespreken theaterjournalisten Hein Janssen, Mina Etemad, Sander Janssens en Hans Smit voorstellingen die ze in november bezocht hebben. Ook maken ze ter gelegenheid van de Paul Steenbergen-penning, die eerder deze week werd overgedragen aan Mark Rietman, de stand van zaken op van de verschillende doorgeefprijzen voor toneelspelers. (meer…)
Het Rotterdamse collectief URLAND gaat verhuizen naar een eigen ruimte. Na bijna tien jaar bij Theater Rotterdam gezeten te hebben bouwt het collectief nu een gymzaal op Rotterdam Zuid om tot makersspace, kantoorruimte én een eigen theaterzaal: URLAND.space. (meer…)
Voor hun nieuwe voorstelling Formerly known as liet performancecollectief Urland ChatGPT een script schrijven. Het levert zoals verwacht een miserabel slechte tekst op, maar de waarde van het stuk ligt in wat het collectief ermee doet. (meer…)
Hoe loopt het af? Bij elk goed (verteld) verhaal, is dat de vraag die de anekdote voortstuwt. Er is een probleem en dat moet worden opgelost, zo simpel werkt vertelkunst. Maar in écht goede verhalen, activeert het ene (anekdotische) probleem, een onderliggend en veel complexer probleem. Maar dat terzijde. (meer…)
De technologie waarmee wordt gewerkt in veel stukken is steeds nadrukkelijker aanwezig, soms zelfs als personage. Hoe vervlecht je dat als maker op een goede manier met elementen als dramaturgie, spel, scenografie? Want het moet wel een voorstelling zijn, en geen technologisch experiment. (meer…)
In The Last Chapters vertelt Thomas Dudkiewicz het verhaal van een man die uit zijn coma probeert te ontwaken. Het is een queeste door een even sprookjesachtige als gruwelijke onderbewuste wereld, een live hoorspel over gevechten met draken en de grenzen van onze verbeeldingswereld. (meer…)
