Een witte vluchtelingentent. Een plek waar je genoodzaakt bent te leven omdat je huis is verwoest of omdat je gedwongen was te vluchten. Het is een plek waar vast veel verdriet heerst, waar mensen rouwen om het verlies van een geliefde of een thuis. Maar in de installatie What Will We Do Without Exile? van de Palestijnse kunstenaar Basel Zaraa op festival Spring herbergt zo’n tent juist een idylle. (meer…)
Tekenen of niet? Veel culturele organisaties kwamen voor die keuze te staan toen ze begin dit seizoen de oproep kregen om mee te doen aan een culturele boycot van Israël. Het leidde tot interne gesprekken over actievoeren, veiligheid en wat je verantwoordelijkheid is als cultureel instituut. Hoe zorgen directies dat beslissingen organisatie-breed gedragen worden? Theaterkrant sprak vier leidinggevenden over hun proces. (meer…)
‘Woorden hebben consequenties’, waarschuwt Josse De Pauw in de rol van linkse intellectueel. Hij speelt Helmut Lethen, die al jaren samen is met Caroline Sommerfeld, eveneens schrijver en intellectueel, alleen hangt zij de Identäre aan, de extreem-rechtse, anti-islam en -immigranten beweging die vanuit Frankrijk en Italië ook in Duitsland en de rest van Europa aanhangers vond sinds het begin van de 21ste eeuw. (meer…)
Als een eerbetoon aan Louis Andriessen die voor de oerversie in 1986 de muziek schreef, dansen Beppie Blankert en Caroline Dokter opnieuw het stuk Dubbelspoor. ‘Als ik mijn solo doe, doe ik die voor Caroline iedere keer net een beetje anders, zodat ook zij geamuseerd blijft. ’
(meer…)
Hoe verbeeld je de wonderbaarlijke veerkracht van een gemeenschap die zich staande houdt in (bijvoorbeeld) de Braziliaanse bossen en ondanks kolonisatie en exploitatie erin slaagt als een gemeenschap bij elkaar te blijven. Dat moet ongeveer de opdracht zijn geweest die choreograaf Marcelo Evelin zichzelf gegeven heeft voor zijn nieuwe voorstelling. (meer…)
Het geluid in Ekko is goed, de dj draait een wonderlijke mix. Soms zwerft er een zwarte stem rond, dan weer duikt er een panfluit op en doen balkan beats voorzichtig hun intrede. Het is na tienen en vooral jonger festivalpubliek van SPRING verzamelt zich op de dansvloer, in afwachting van fatigue van Viktor Szeri, een solo die in Hongarije en internationaal hoge ogen gooit. Szeri is nog nergens te bekennen. (meer…)
While Taking Shape van Amparo Gonzalez beleefde afgelopen weekend zijn première tijdens Spring Performing Arts Festival en is alweer de vierde productie die de onafhankelijke choreograaf uitbrengt sinds 2017, na Caravana (2017), If every rock is a hole (2022) en The conspiracy of forms (2023). (meer…)
Het is onbegonnen werk om in een paar woorden recht te doen aan wat er allemaal voorbijkomt in de voorstelling Kill Me van Marina Otero. Des te noodzakelijker wordt het dan om de woorden te vinden die beschrijven wat de voorstelling oproept en aanricht. Want dat is niet niets. (meer…)
