Onder de wat enigmatische titel ‘Een tachtiger die zeventig wordt’ schreef de Vlaamse choreograaf Alain Platel zijn ‘memoires’ en dat woord moet hier zeer letterlijk worden begrepen. Platel blikt terug op zijn artistieke loopbaan als choreograaf. (meer…)
De Vlaamse krant De Standaard wees onlangs op een groeiende aandacht voor mythes en had het zelfs over een ‘mythologieboom’. Wie bezig is met televisie en cinema, sociale media en games zal die interesse voor epische verhalen inderdaad herkennen. (meer…)
De Toneelschrijfprijs ging in 2025 naar Annelies Verbeke voor haar tekst Wunderbaum speelt live (online gaat het mis). De prijs is een gezamenlijk initiatief van het Nederlands Letterenfonds, de Taalunie, het Fonds Podiumkunsten en Literatuur Vlaanderen. Dat is een mond vol aan samenwerking en ondersteuning. Het lijkt erop dat de toneeltekst heel wat hulp nodig heeft, zowel van de literatuur als van het theater. En dat is misschien niet eens een foute conclusie. (meer…)
In 1996, een jaar voor zijn dood, sprak de Syrische theaterschrijver Sa’d Allah Wannous – een van de belangrijkste moderne toneelschrijvers uit de Arabische wereld – een rede uit op World Theater Day in het UNESCO’S International Theater Institute in Parijs. (meer…)
De Amerikaanse stadssocioloog Richard Sennett (1943) is altijd gefascineerd geweest door de interactie tussen lichamen en gebouwen, tussen fysieke handelingen en steden, met andere woorden door ons engagement met de publieke ruimte. (meer…)
Het woord ‘kermis’ roept nog steeds een wereld op van verwondering, plezier en ontspanning, al zijn er inmiddels talloze alternatieven voor die behoeftes. Ooit was de kermis een verzamelplaats, niet alleen van attracties, maar ook van kennis, techniek, wetenschap én theater. (meer…)
Vele jaren geleden heb ik me een tijdlang intensief beziggehouden met de geschriften en de ideeën van Jiddu Krishnamurti (1895-1986), een spirituele leider uit Indië, hoewel hij helemaal niet van dat woord ‘leider’ hield. (meer…)
Bij theatermaker Chokri Ben Chikha is het persoonlijke politiek en omgekeerd. Hij vermengt biografie en verbeelding, actualiteit en geschiedenis, analyse en provocatie, en zet daarbij alle mogelijke theatrale middelen in. Die diversiteit aan invalshoeken, parallellen en vergelijkingen, vormen zijn artistieke methode om tot de waarheid te komen. Want dat is waar het hem om gaat.
Theater is allang niet meer de enscenering van een tekst. Theater is multimediaal en multidisciplinair, speelt zich af binnen en buiten theaters, voor grote en kleine publieken, in artistieke en niet-artistieke contexten. Wat betekent dat voor de rol van de dramaturg?
