Hans van Manen is overleden. Het aantal in memoriams en nieuwsberichten die de laatste maanden over hem zijn gepubliceerd is overweldigend, en terecht. Hij was, zonder twijfel en zoals een van de aanwezigen tijdens het afscheid bij Het Nationale Ballet het noemde, ‘een brok dansgeschiedenis’. En niet een kleine.
In het café na de voorstelling, Annemarie heeft gespeeld. Er is een stoel voor haar gescoord, een glas witte wijn – met ijsklontje – is aangerukt. Iemand waagt het erop haar te benaderen met een welgemeend ‘heel mooi!’. Steevast volgde dan: ‘Waarom?’ (meer…)
Het was 1975. September van dat jaar was ik aangenomen aan de regieopleiding van de Amsterdamse Theaterschool (nu Academie voor Theater en Dans) en ik was vastbesloten om operaregisseur te worden. Met mijn CJP-korting bezocht ik ijverig de voorstellingen van de Nederlandse Opera (toen nog stichting) in de Stadsschouwburg en had speciale aandacht voor de producties die uitgebracht werden door de Opera Studio: dat was voor getalenteerde jonge zangers het toegangsportaal naar het grote podium, en daarin trad dus mijn eigen generatie op. (meer…)
Op 3 juni overleed choreograaf Krisztina de Châtel. Ze werd 81 jaar. Sinds de oprichting van haar eigen gezelschap Dansgroep Krisztina de Châtel in 1976 groeide ze met ruim zeventig dansvoorstellingen, drie dansfilms en intensieve betrokkenheid bij jongere makers uit tot een van de grande dames in het Nederlandse dansveld.
