Depressie is een thema dat vaak onbesproken blijft, zeker onder jongeren. In The Dark wordt deze innerlijke strijd op een poëtische, fysieke en bijna mythische manier zichtbaar gemaakt. (meer…)
‘Het kind moet echt met een keizersnee geboren worden. En nu we bezig zijn, zien we dat er complicaties zijn – we gaan je eileiders afsluiten.’ Dat werd duizenden Roma-vrouwen verteld terwijl ze een kind aan het baren waren, met als gevolg dat ze nooit meer kinderen konden krijgen. (meer…)
In de woonkamer die het decor vormt van de voorstelling Vreemd Ding van HNTjong en Martha!tentatief, zien de kleuren er ’s nachts anders uit dan overdag. Er hangt een soort glow-in-the-dark gloed over het bloemrijke interieur (decorontwerp door Sacha Zwiers) als we de zaal binnenlopen. (meer…)
In Return of the King beschrijft meesterverteller Sadettin Kırmızıyüz hoe zijn vader na vijftig jaar in Nederland terugkeert naar zijn vaderland. Schakelend tussen heden en verleden, tussen baba, Prins Teveel en een aantal ongenode gasten maakt hij een epische reis, zijn vader achterna, van Turkije naar Nederland. En weer terug. (meer…)
Het festival Oerol op Terschelling had altijd de naam vrijgevochten te zijn, anarchistisch, een vrijstaat voor speelse geesten en theatermakers. Met de editie van 2024 lijkt dat beeld gekanteld: veel voorstellingen zijn ernstig, de makers zoeken naar zingeving. (meer…)
Theatermaker Alexandra Broeder gaat haar producties uitbrengen onder de naam van haar stichting Tijd van de Wolf. Met deze stap wil ze uiting geven aan haar nauwe samenwerking met scenograaf Sacha Zwiers en componist Roald van Oosten. (meer…)
Tijdens Erik of het klein insectenboek komt een buitenissige parade aan grote kleine insecten voorbij op onze schouwburgpodia, in een lieve voorstelling die hilariteit en moraliteit vrolijk verenigt. Blikvangers zijn de eclectische kostuums van Sacha Zwiers, waarmee ze de acteurs tot kruipen, rollen of krioelen dwingt. (meer…)
In Mensenkinderen geeft regisseur Doris Vervuurt een kijkje in het leven van volwassenen. Dat doet ze heel effectief via de blik en de stem van vijf kinderen. In een geknutseld, sprookjesachtig landschap zet ze haar publiek centraal, dat letterlijk en figuurlijk middelpunt wordt van de voorstelling. (meer…)
Bodil de la Parra kon op een gegeven moment financieel niet meer voor haar Indo-Chinese moeder zorgen. Dus was ze in de ogen van haar moeder een slechte dochter. Kinderen zijn in de Chinese traditie de verzekering en het pensioen voor de ouders. In Dagen van rijst ontrafelt Bodil de la Parra haar deels Chinese achtergrond en stuit op tradities en gewoontes waar ze geen weet van had. (meer…)