Recensie

Gebroeders Harteveld & Fretz
Gebroeders Harteveld & Fretz
★★★★☆ Cabaret
1 mei 2015 - Het Witte Theater, IJmuiden - Speellijst
Alleen in de bunker is nog plaats voor idealisme
Door gepubliceerd 3 mei 2015

‘Het gaat om rendement’, zingen de Gebroeders Harteveld & Fretz, bestaande uit Marcel Harteveld en Johan Fretz. Actueler kan het bijna niet, gezien de studentenprotesten bij universiteiten waar het activisme ouderwets oplaait. Maar beide jongens (mannen) vragen zich af of er nog wel plaats is voor hun eigen idealisme, angsten en dromen.

Dat doen ze in hun tweede avondvullende voorstelling, die staat als een huis. Na Revolte, waarin Fretz kenbaar maakte in 2025 minister-president van Nederland te willen worden en Harteveld als muzikale spindoctor fungeerde, is er nu meer plaats voor contemplatie. In een zweem van nostalgie, teruggetrokken in de bunker van hun jeugd in Den Haag, vragen ze zich af waar ze staan nu ze de dertig naderen.

Er staan twee bedden, een bureau, een stoel met een oranje shirt van het Nederlands Elftal uit ’88, een zeepkist; symbolen van gekoesterde maar nooit waargemaakte dromen. Ondertussen vragen ze elkaar waar ze bang voor zijn. ‘Om vader te worden’ of ‘om een parodie van mijzelf te worden’ zeggen ze, terwijl percussioniste Laura Trompetter doorlopend het ritme aangeeft. Het besef klinkt door: ingeslikt idealisme heeft plaatsgemaakt voor realisme en pragmatisme.

Daarmee krijgt de voorstelling de vorm van een muzikaal pamflet. Harteveld & Fretz hebben meer ruimte ingebouwd voor liedjes, waarbij een prachtige vertaling van Simon & Garfunkel het hoogtepunt is. Het is de kracht van dit duo dat ze elkaar zowel tekstueel (Fretz) als muzikaal (Harteveld) versterken.

Ook inhoudelijk steekt het programma goed in elkaar, want de zelf- en maatschappijkritiek is niet van de lucht. Zo betichten ze in enkele sketches hun eigen generatie van hedonisme, via tripjes naar Berlijn, een biologische supermarkt en bikram yoga. Maar niemand wordt gespaard, zijzelf het minst. ‘Durf de loser te zijn die je bent’, wordt hun verteld.

Gelukkig zijn beide jongens opgewekt genoeg om het luchtig te houden, bijvoorbeeld met grappen over intellectuele apps en anekdotes over een bezoek aan de kapper. En toch: dit soort engagement is weinig te vinden onder de jongere generatie cabaretiers. Het vergt daarom lef en moed om een dergelijk programma te maken, dat in het teken staat van hun verlangen naar verwondering en behoud van jeugddromen. Kortom: laat de theaters in Nederland maar volstromen.

Foto: Jonas Sacks

2 Reacties

  1. patricia
    Geplaatst op 2 oktober 2015 om 00:02 | Permalink

    Dank jullie wel voor jullie geweldige show! Wat een fijnzinnigheid en klasse! Heb van jullie genoten; jullie zijn ook in staat om een gevoelige snaar te raken. GRtjs uit Lisse

  2. maura
    Geplaatst op 7 november 2015 om 22:34 | Permalink

    Vanavond in de Schattelijn verrast door jullie optreden…het was buitenverwachting goed!!!!
    We hebben echt genoten.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'Dat kritische zelfonderzoek zit filosofisch sterk in elkaar. Daarnaast is het programma ook nog eens buitengewoon geestig en haalt het door de composities van Harteveld en de subtiel dwingende percussie van Laura Trompetter een bovengemiddeld muzikaal niveau. De kwaaltjes van hun eerste programma, waarin Fretz het hoogste woord had en Harteveld de rol van muzikale aangever had, zijn nu opgelost. Het is een echt duo geworden en door de dialogen kunnen ze ook wat dieper in elkaars ziel wroeten.' Patrick van den Hanenberg
Het Parool
★★☆☆☆
'Dat verhaal loopt vast in oppervlakkigheden. Waaróm is hij geworden wie hij verachtte? Werkelijke introspectie ontbreekt. Wat de gebroeders dan wel bieden? Een liedje of tien, waarvan alleen een Simon & Garfunkelvertaling indruk maakt, en open deuren over Dave Roelvink. Het engagement van Harteveld en Fretz is boven iedere twijfel verheven. Hun vermogen om daar goede kleinkunst van te bakken niet.' Mike Peek
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Vanaf dit tweede programma noemen de Gebroeders Fretz zich Gebroeders Harteveld en Fretz. Terecht, want dit is Hartevelds show. Gitarist Harteveld kan gebeeldhouwde, gloedvolle liedjes schrijven, die hij met volle overtuiging zingt, in de rug gesteund door de omfloerste percussie van Laura Trompetter. In de liedjes klinkt de tragiek doorleefd en raak. In deze gespleten voorstelling toont het duo weinig chemie. In Harteveld schuilt een Paul De Munnik, maar waar is zijn Acda?' Ron Rijghard
Trouw
★★★★☆
'Zo worden zware thema's licht en luchtig gebracht, hoewel de diepgang in Gebroeders Harteveld en Fretz niet wordt geschuwd. Hun engagement heeft in ieder geval nog niet aan kracht ingeboet en daarmee zijn zij, nog steeds, een verademing in de nieuwe generatie cabaretiers.' Rinske Wels

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , ,

  • Elders

    de Volkskrant
    ★★★★☆
    'Dat kritische zelfonderzoek zit filosofisch sterk in elkaar. Daarnaast is het programma ook nog eens buitengewoon geestig en haalt het door de composities van Harteveld en de subtiel dwingende percussie van Laura Trompetter een bovengemiddeld muzikaal niveau. De kwaaltjes van hun eerste programma, waarin Fretz het hoogste woord had en Harteveld de rol van muzikale aangever had, zijn nu opgelost. Het is een echt duo geworden en door de dialogen kunnen ze ook wat dieper in elkaars ziel wroeten.' Patrick van den Hanenberg
    Het Parool
    ★★☆☆☆
    'Dat verhaal loopt vast in oppervlakkigheden. Waaróm is hij geworden wie hij verachtte? Werkelijke introspectie ontbreekt. Wat de gebroeders dan wel bieden? Een liedje of tien, waarvan alleen een Simon & Garfunkelvertaling indruk maakt, en open deuren over Dave Roelvink. Het engagement van Harteveld en Fretz is boven iedere twijfel verheven. Hun vermogen om daar goede kleinkunst van te bakken niet.' Mike Peek
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Vanaf dit tweede programma noemen de Gebroeders Fretz zich Gebroeders Harteveld en Fretz. Terecht, want dit is Hartevelds show. Gitarist Harteveld kan gebeeldhouwde, gloedvolle liedjes schrijven, die hij met volle overtuiging zingt, in de rug gesteund door de omfloerste percussie van Laura Trompetter. In de liedjes klinkt de tragiek doorleefd en raak. In deze gespleten voorstelling toont het duo weinig chemie. In Harteveld schuilt een Paul De Munnik, maar waar is zijn Acda?' Ron Rijghard
    Trouw
    ★★★★☆
    'Zo worden zware thema's licht en luchtig gebracht, hoewel de diepgang in Gebroeders Harteveld en Fretz niet wordt geschuwd. Hun engagement heeft in ieder geval nog niet aan kracht ingeboet en daarmee zijn zij, nog steeds, een verademing in de nieuwe generatie cabaretiers.' Rinske Wels