In het ‘theatercollege’ De gloed / Met Nederland In Therapie slaan auteurs Annemarie de Gee en Kiza Magendane de handen ineen om met het publiek een gesprek te voeren over xenofobe denkbeelden. De combinatie van theater en geleid gesprek levert een interessante frictie op. (meer…)
Ze is al lekker op dreef in haar verhaal over de overgang en menopauze als Evi Hanssen gespeeld geschrokken constateert dat er een man in de zaal zit. En hij is waarachtig niet de enige. Bloedheet & tranen is toch een vrouwenprogramma? (meer…)
Wie gelooft dat het allemaal wel goedkomt met onze opwarmende planeet, heeft waarschijnlijk jarenlang met zijn kop in het zand klimaatrapportages zitten ontlopen. Dit was het nieuws-presentator en WNF-ambassadeur Harm Edens luidt de noodklok in De toestand in de wereld volgens Harm Edens. (meer…)
Naast twee theatermakers zitten in Bodem-buik-brein zo’n 60.000 miljard figuranten – als je de microben in het lijf van actrice Dette Glashouwer en componist Joop van Brakel meetelt. Of eigenlijk spelen die microben de hoofdrol in deze voorstelling. In ongeveer een uur zet Glashouwer een overtuigend pleidooi neer voor het belang van microben in onze bestaansgeschiedenis, onze gezondheid én de wereldproblematiek. (meer…)
Parijs, het chanson, Rob Kemps kan er lyrisch over vertellen, net als over begraafplaats Père Lachaise waar zoveel grootheden hun laatste rustplaats vonden. Hij maakte er een tv-reeks over, schreef een boek, ‘Hemel op Aarde’ en nu is er een theaterprogramma met dezelfde titel. Voegt dat toe? De verhalen zijn wonderlijk en aanstekelijk leuk, de moeite waard om te blijven vertellen en live is een ervaring met meerwaarde, zo blijkt. (meer…)
‘Nou, dit is dus mijn leven.’ Bevragen, spoorzoeken, deduceren en conclusies trekken. Fotograaf, journalist en bovenal ‘fotodetective’ Hans Aarsman kijkt niet alleen in zijn werk, maar ook in zijn dagelijks leven door de bril van een rechercheur. In Detectiveparadijs leert hij het publiek kijken zoals hij dat doet. (meer…)
Waar zijn mensen voor bedoeld? Dat was voor Eric Mijnster de grote vraag na zijn universitaire studie. Werd het een baan op kantoor met een scherm tussen hem en de zon of koos hij voor wat zijn hart wilde: naar buiten? In Een ongelofelijk belangrijk en waargebeurd verhaal over geluk enzo, een stimulerende theaterlezing voor mensen vanaf negen, geeft hij het antwoord. (meer…)
Op foto’s zien ze er onberispelijk uit, de kolonisten in hun witte pakken. Ze staan fier overeind, een wandelstok losjes in de hand. Onaangedaan door het tropische klimaat. Toch voerden deze witte mannen (en vrouwen) … Lees verder
