Elk gedicht is een handdruk, een manier om afstanden te overbruggen. Zo zag Paul Celan de kern van de dichtkunst, en ongetwijfeld bedoelde hij daarmee ook zijn eigen gedichten. Celan (1920-1970), van Joods-Roemeense afkomst, schreef in het Duits en verloor zijn beide ouders in de Tweede Wereldoorlog. (meer…)
Een verhaal vertellen met een begin, midden en een eind. En een grande finale. Gevolgd door stilte, de regen en de wind die langzaam opsteekt. In tekst, beeld en beweging het universum tot leven brengen van personages voor wie het leven niet vanzelfsprekend is. (meer…)
Het zaallicht is hard en fel, de speelvloer nog leeg. Terwijl iedereen wacht op het begin van de voorstelling On Almost Every Page, steekt een lange jongen plotsklaps van wal met een anekdote. Het is niet wat je verwacht, sterker, eigenlijk zit je er niet op te wachten, maar wat als een klungelig verhaaltje begint, verandert binnen twee stroeve zinnen in een meeslepend gedetailleerd relaas over kunst, lust, leven, dood en weer – kunst. (meer…)
De toeschouwers zitten op kussentjes, in rechte rijen tegenover elkaar, een rechthoekige speelvloer afzomend. Dan begint een van hen te spreken. Al pratend begeeft hij zich de vloer op. Hij heeft het over water. ‘Ik ben jou uit het oog verloren.’ Wie spreekt hij toe? Een (voormalige) geliefde? De zee? (meer…)
Gerben Vaillant – korte Nike-broek, sneakers, kek petje – drukt de microfoon dicht tegen zijn borst. Zijn zwoele stem ontvoert je naar een post-apocalyptisch landschap. Vertrekpunt: een subtropisch zwemparadijs in Tilburg. De plek waar hij lange tijd werkte. (meer…)
