Recensie

Minoes (6+)
Bos Theaterproducties
★★★☆☆ Jeugdtheater
21 december 2014 - DeLaMar Theater, Amsterdam - Speellijst
Onderhoudende familievoorstelling die vooral spint en kopjes geeft
Door gepubliceerd 23 december 2014

Het is een van de bekendste boeken van Annie M.G. Schmidt: Minoes. Tot in de verste uithoeken van de wereld vertaald en de film vormde de doorbraak voor Carice van Houten, ironisch genoeg zelf allergisch voor katten. Welbeschouwd een klein wonder dat er nu pas een theatervoorstelling naar het boek is, want alle ingrediënten voor een theaterhit zijn aanwezig.

Het boek kent duidelijke karakters, zowel bij de poezen als de mensen, heeft een heldere plot en een echte slechterik: meneer Ellemeet. Centraal staan Tibbe, de verlegen komkommernieuwsjournalist die het liefst over katten schrijft, en natuurlijk juffrouw Minoes, ‘van buiten een dame, van binnen nog altijd een poes’. Minoes is door het chemisch afval van de deodorantfabriek van Ellemeet, ook voorzitter van de plaatselijke verenging van dierenvrienden, in een juffrouw veranderd, maar kan nog altijd met poezen praten. Met dank aan de kattenpersdienst voorziet zij Tibbe van nieuws.

Het is razend knap hoe Tamara Bos het hele boek in de musical heeft verwerkt. Ze schrapte weliswaar enkele personages, maar aan de kern is niets veranderd. Dus Tibbe tikt gewoon op een typemachine, er is een haringkar en door de verschillende scènes slim op te bouwen is het mogelijk dat er een groot aantal dubbelrollen zijn.

In die dubbelrollen schitteren Theun Plantinga (Pompkat, burgemeester, haringman en de licht hysterische mevrouw van Dam) en vooral Kim van Zeben. Haar Jakkepoes en tante Moortje zijn al geweldig, maar als hoofdredactrice slaat zij letterlijk wild met de krant om zich heen, en eet die zelfs woedend op. Rop Verheijen geeft aan Ellemeet te weinig dreiging mee, maar is een prima Dikke Joop, terwijl Lauretta van de Merwe Schele Simon en buurmeisje Bibi ontwapenend neerzet. David Lucieer is uitstekend gecast als de slungelige Tibbe, maar zoals het hoort gaat alle aandacht naar juffrouw Minoes. Meer nog dan Carice van Houten in de succesverfilming heeft Sytske van der Ster iets kattigs, pardon, kats, in haar spel. Ze krabt, ze spint, mauwt én is ook op en top dame. Allen worden daarbij geholpen door de fraaie poppenontwerpen van Tamar Stalenhoef en het mooie decor van Eric van der Palen, dat de nodige klauwpartijen van Minoes verlangt.

Voor een musical herbergt Minoes relatief weinig liedjes. De teksten daarvan doen recht aan Schmidt en de ‘Mauwmauw-song’ uit het boek heeft eindelijk ook voor mensen verstaanbare woorden. Maar zo inventief als de liedteksten zijn, zo gemakzuchtig is de muziek van Rutger de Bekker. Ja, het is direct meezingbaar, maar net als de nummers van K3 zo geschreven dat je meteen aan andere nummers denkt, waarbij het nummer ‘Kattenpersdienst’ meer dan een knipoog naar ‘Footloose’ bevat.

Vooral na de pauze slaat bovendien het poppenkastgehalte toe. ‘Niet doen!’ schreeuwen de kinderen – daartoe nogal aangemoedigd door het volwassen premièrepubliek – als Ellemeet de jonge katjes van de Jakkepoes wil verdrinken en ‘Boe!’ als hij de stadspenning krijgt omgehangen. Doordat juist in het tweede deel, hoe behendig ook, de meeste scènes uit boek zijn geschrapt of in elkaar geschoven, ontbreekt daar de echte spanning en denken zelfs de allerkleinsten geen moment dat meneer Ellemeet zal kunnen wegkomen met zijn snode plannen. En dat is jammer, want juist in de kinderboeken van Annie M.G. Schmidt is zeker niet alles altijd even eerlijk of wordt meteen opgelost.

De musical Minoes is zo een onderhoudende familievoorstelling die vooral spint en kopjes geeft. Maar een enkele keer ook met de nagels flink uithalen had de voorstelling sterker gemaakt.

Foto: Raymond van Olphen

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Volkskrant
★★★★☆
'En Sytske van der Ster als Minoes en David Lucieer als Tjibbe vormen een aandoenlijk stel en tevens het ankerpunt van de voorstelling. Stagiaire Lauretta van de Merwe is vooral als de alerte Bibi op haar plek. De liedjes zijn leuk, niet hemelbestormend, al blijft het themaatje van "De Kattenpersdienst" wel hangen.' Annette Embrechts
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Gelukkig maakt de tweede helft veel goed. Het verhaal krijgt vaart en als de gemene mijnheer Ellemeet (lekker gluiperig gespeeld door Rop Verheijen) op het podium verschijnt voor zijn jubileumtoespraak als voorzitter van de Vereniging voor Dierenvrienden, komt de hele zaal spontaan in opstand om hem uit te jouwen. In een overtuigend slotnummer komt dan eindelijk de geestigheid van het half kat, half mens-zijn volledig tot zijn recht.' Brechtje Zwaneveld
De Telegraaf
★★★☆☆
'De poezen mogen ook voor het doek de voorstelling inleiden en krijgen vaker het woord om uitleg te verschaffen. Een lapmiddel, want een goed verhaal vertelt zichzelf. Het maakt ook dat de voorstelling wat moeizaam op gang komt. Alle hoogtepunten van het avontuur komen vervolgens voorbij, waardoor het verhaal keurig binnen de lijntjes wordt ingekleurd. Vakkundig, maar niet erg geïnspireerd.' Marco Weijers
Het Parool
★★★★☆
'Vooral Kim van Zeben en Theun Plantinga zijn op dreef als platgebekte Jakkepoes en ultraviriele pompkat Tinus en gloriëren in hun dubbelrollen: zij als lomp opportunistische hoofdredacteur, hij als geestig zure huurbazin met kattenallergie. Dit energieke clubje theatermakers voor én achter de schermen spreekt de Annietaal. Zij maken van Minoes sprankelend muziektheater met behoud van het klassieke verhaal, maar met de frisheid en humor van nu.' Joukje Akveld
Trouw
★★★☆☆
'Sytske van der Ster speelt Minoes met stijl en humor: ze lebbert ongegeneerd en met veel lawaai een bord leeg. En ook de rest van de zeskoppige cast acteert overtuigend. De composities van Rutger de Bekker vallen tegen: weinigzeggende, brave melodieën en arrangementen, waardoor de acteurs - die op zich goed zingen - niet naar een hoger niveau getild worden.' Bianca Bartels

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    Volkskrant
    ★★★★☆
    'En Sytske van der Ster als Minoes en David Lucieer als Tjibbe vormen een aandoenlijk stel en tevens het ankerpunt van de voorstelling. Stagiaire Lauretta van de Merwe is vooral als de alerte Bibi op haar plek. De liedjes zijn leuk, niet hemelbestormend, al blijft het themaatje van "De Kattenpersdienst" wel hangen.' Annette Embrechts
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Gelukkig maakt de tweede helft veel goed. Het verhaal krijgt vaart en als de gemene mijnheer Ellemeet (lekker gluiperig gespeeld door Rop Verheijen) op het podium verschijnt voor zijn jubileumtoespraak als voorzitter van de Vereniging voor Dierenvrienden, komt de hele zaal spontaan in opstand om hem uit te jouwen. In een overtuigend slotnummer komt dan eindelijk de geestigheid van het half kat, half mens-zijn volledig tot zijn recht.' Brechtje Zwaneveld
    De Telegraaf
    ★★★☆☆
    'De poezen mogen ook voor het doek de voorstelling inleiden en krijgen vaker het woord om uitleg te verschaffen. Een lapmiddel, want een goed verhaal vertelt zichzelf. Het maakt ook dat de voorstelling wat moeizaam op gang komt. Alle hoogtepunten van het avontuur komen vervolgens voorbij, waardoor het verhaal keurig binnen de lijntjes wordt ingekleurd. Vakkundig, maar niet erg geïnspireerd.' Marco Weijers
    Het Parool
    ★★★★☆
    'Vooral Kim van Zeben en Theun Plantinga zijn op dreef als platgebekte Jakkepoes en ultraviriele pompkat Tinus en gloriëren in hun dubbelrollen: zij als lomp opportunistische hoofdredacteur, hij als geestig zure huurbazin met kattenallergie. Dit energieke clubje theatermakers voor én achter de schermen spreekt de Annietaal. Zij maken van Minoes sprankelend muziektheater met behoud van het klassieke verhaal, maar met de frisheid en humor van nu.' Joukje Akveld
    Trouw
    ★★★☆☆
    'Sytske van der Ster speelt Minoes met stijl en humor: ze lebbert ongegeneerd en met veel lawaai een bord leeg. En ook de rest van de zeskoppige cast acteert overtuigend. De composities van Rutger de Bekker vallen tegen: weinigzeggende, brave melodieën en arrangementen, waardoor de acteurs - die op zich goed zingen - niet naar een hoger niveau getild worden.' Bianca Bartels