Naastdeburen en t,Arsenaal Mechelen
Kreutzersonate, als het verlangen maar stopt
★★★★☆
Onstuimig liefdesverhaal vindt knappe balans
Elisabeth Oosterling
31 augustus 2015
Gezien op 29 augustus 2015, Koninklijke Schouwburg, Den Haag

De jaloezie dwingt hem op de knieën, drijft hem tot waanzin. Hij laat zich vallen, slaat zijn vuisten tegen de grond. Het dreunt maar door zijn hoofd: wat doet zij met die pianist? Wat gebeurt er tussen zijn vrouw en de man die Beethovens Kreutzersonate met haar speelt? Is het de muziek? Bedriegt zijn eigen geest hem? Of gonst er inderdaad lust tussen hen?

Jaren eerder ontmoette Karsten (Tom Van Landuyt) Hannah (Angela Schijf) op een vernissage. Zij speelt viool op het openingsfeestje van een tentoonstelling, zo’n feestje met moderne schilderkunst waar alleen cava en prosecco wordt geschonken. Hij is meteen ondersteboven. Ze zijn verliefd, de muzikale bohemien en de macho zakenman.

Gebaseerd op de novelle van Lev Tolstoj uit 1891 maakten Naast de buren Antwerpen en t,Arsenaal Mechelen Kreutzersonate, als het verlangen maar stopt. In het onstuimige liefdesverhaal, dat is opgebouwd rond de Kreutzersonate, spelen pianist Nikolaas Kende en violiste Jolente De Maeyer die beroemde sonate van Ludwig van Beethoven. Links op het toneel staat de vleugel en speelt zij viool, rechts spelen de acteurs. Regisseur Michael De Cock zette hen in die twee werelden die soms mengen, soms los van elkaar bestaan.

Waar Karsten eerst valt voor Hannahs onstuimigheid, lijkt dit hem in de loop der tijd juist angst aan te jagen. Ze wil vrij zijn, maar wat betekent dat voor hem? Is hij onzeker, zoals zij hem toeschreeuwt? Ziet hij dingen die er niet zijn? Beethovens sonate en het spel van Schijf en Van Landuyt raken in elkaar verstrikt, vloeien uit elkaar voort en spreken in elkaar door. Het eindresultaat is een poëtisch schouwspel dat knap de balans vindt tussen heftig en intiem, tussen muziek en acteren.

Foto: Nicola Dinoia

Elders

De Volkskrant
★★☆☆☆

'Het klinkt veelbelovend, maar helaas pakt Kreutzersonate, als het verlangen maar stopt vrij braaf en voorspelbaar uit; de muziek, Beethoven maar ook stukken van Bach en Pärt, vormt het meest zinderende gedeelte.' Karin Veraart