Recensie

Phobiarama
Dries Verhoeven
★★★★☆ Anders
12 juni 2017 - Holland Festival, Mercatorplein, Amsterdam - Speellijst
Spookhuis confronteert met collectieve angsten
Door gepubliceerd 13 juni 2017

Phobiarama is een multimediainstallatie, bewegingstheater en ervaringstheater ineen. Maker Dries Verhoeven en de fantastische performers die hij heeft gevonden confronteren je met je eigen onderbuikgevoelens. In een theatraal spookhuis slalom je drie kwartier lang door collectieve angsten, om die vervolgens op poëtische wijze in de ogen te kijken.

Het begint met een donker gangetje, waardoor je de spreekwoordelijke onderbuik inkruipt. Je gaat zitten in het karretje en het karretje begint te rijden. Wat volgt in een bizarre tocht in het donker langs moslimradicalisering, de opwarming van de aarde, Noord-Koreaanse raketten, en de opkomst van het populisme.

Fragmenten komen voorbij op televisieschermen die ogenschijnlijk lijken te lijden onder slechte verbinding. We herkennen de stemmen van Rutte, Wilders, Marine Le Pen en Donald Trump. Herhaling zorgt voor een dramatisch effect, alsof we in een klankkast van angstzaaierij leven, waarin betekenis niet zoveel uitmaakt.

[Spoiler alert: Ga je nog naar het spookhuis? Stop hier met lezen.]

Dan begeven langzaam ook levende wezens zich op het parcours. Het begint met log bewegende, harige wezens. Die ontpoppen zich tot clowns: iets menselijker, maar daardoor misschien ook angstaanjagender. Ze lopen met je karretje mee, voeren tegen de muren geplakt verleidelijke dansjes uit terwijl ze je confronterend uitkijken. Doodeng wordt het nooit, de grenzen zouden wel iets meer opgezocht mogen worden.

Wanneer ze zich verder uitkleden komen naakte mannen tevoorschijn. Ze zijn boomlang, sportschoolgespierd, met tatoeages, een zwarte huid en gouden tanden. Ze lopen intimiderend op je af. Eng zijn ze zeker, zo breed als ze zich maken en zo boos als ze kijken, maar dit keer zijn ze wel echt. Het verborgene is tevoorschijn gekomen, de lagen zijn afgeworpen. En dat maakt contact mogelijk.

Des te confronterender is het dat je je alsnog laat afschrikken door de nieuwe beelden die zich voor je ogen vormen. Blaffende honden en dreigende lichaamstaal op camerabeelden maken van de lijven die zich zojuist in al hun kwetsbaarheid getoond hebben, alweer een gemedieerd beeld. Phobiarama stelt zo de vraag waar we echt bang voor zijn. Is er reëel gevaar, of leven we in een wirwar van projecties?

Foto: Willem Popelier

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

regie: Verhoeven, Dries
dramaturgie: Staal, Lara
productie: Godschalk, Olga
geluid: Snider, Steve Martin
uitvoerende: Hansen, Michelangelo

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

Het Parool
★★★★☆
'In een spookhuis is angst vermaak. Met vrij simpele middelen laat Verhoeven je reflecteren op een onaangename waarheid: ook 'echte' angsten - terrorisme, klimaatverandering, maatschappelijke ontwrichting - bevredigen een behoefte. Ergens is het lekker om te griezelen om het nieuws, de apocalyptische commentaren van politici, en op internet.' Simon van den Berg
de Volkskrant
★★★★☆
'Gaandeweg brengt Verhoeven de toeschouwers zo tot een cruciaal, hoogst noodzakelijk zelfonderzoek. Projecteren wij onze oeroude berenangst ook op (een bepaald soort) mensen? Mensen die 'anders' zijn, bijvoorbeeld, die gemaskerd zijn of vermomd, of die gedrag vertonen dat niet bij hun verschijning past. Dat doet hij eerst nog slim door verschrikkelijke horrorclowns op te voeren, die niet alleen eng zijn, maar ook verwarrend ambigu, en daarna door... Nee, dat moet u toch echt zelf gaan ervaren.' Herien Wensink

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    Het Parool
    ★★★★☆
    'In een spookhuis is angst vermaak. Met vrij simpele middelen laat Verhoeven je reflecteren op een onaangename waarheid: ook 'echte' angsten - terrorisme, klimaatverandering, maatschappelijke ontwrichting - bevredigen een behoefte. Ergens is het lekker om te griezelen om het nieuws, de apocalyptische commentaren van politici, en op internet.' Simon van den Berg
    de Volkskrant
    ★★★★☆
    'Gaandeweg brengt Verhoeven de toeschouwers zo tot een cruciaal, hoogst noodzakelijk zelfonderzoek. Projecteren wij onze oeroude berenangst ook op (een bepaald soort) mensen? Mensen die 'anders' zijn, bijvoorbeeld, die gemaskerd zijn of vermomd, of die gedrag vertonen dat niet bij hun verschijning past. Dat doet hij eerst nog slim door verschrikkelijke horrorclowns op te voeren, die niet alleen eng zijn, maar ook verwarrend ambigu, en daarna door... Nee, dat moet u toch echt zelf gaan ervaren.' Herien Wensink