Recensie

Jenny Arean & Marijn Brouwers
Jenny Arean en Marijn Brouwers
★★★★☆ Kleinkunst
16 mei 2016 - De Kleine Komedie, Amsterdam - Speellijst
Zo worden ze niet meer gemaakt
Door gepubliceerd 17 mei 2016

Jenny Arean heeft in de loop der jaren veel mooie liedjes verzameld, vaak speciaal voor haar geschreven door tekstschrijvers als Ivo de Wijs, George Groot en Jurrian van Dongen. Maar de laatste keer dat Arean met die liedjes in het theater stond, is al heel wat jaar geleden. Jammer, vond ook kleinkunstzanger Marijn Brouwers. Daarom vroeg hij Arean in een moedige bui om samen een liedjesprogramma te maken. Arean vond het doodeng, moest erover nadenken, maar zei uiteindelijk toch ‘ja’.

Dat Marijn Brouwers haar weer het podium op gekregen heeft met eigen repertoire, is een grote verdienste. Arean is en blijft een van de beste vertolksters van het Nederlandse kleinkunstlied. Ze staat stralend en vol energie op het podium en haar tekstinterpretatie is nog altijd zeer goed. Arean heeft een stijl die je niet veel (meer) tegenkomt. De meeste kleinkunstzangers behouden een zekere afstand tot de teksten die ze zingen, maar Arean gaat er volledig in op. Ze doorleeft de liedjes echt en maakt er kleine portretjes van. Vooral in de verhalende liedjes, zoals het ontroerende ‘Joodse vrouw’, komt Areans tekstinterpretatie goed tot haar recht.

De voorstelling bestaat vooral uit solo’s. Arean en Brouwers wisselen elkaar mooi af. Als de een zingt, zit de ander op een stoel of leunt tegen de piano en kijkt bewonderend toe. Die vorm werkt goed. Arean zingt haar bekendste en meest geliefde liedjes, zoals ‘Zing dan’, ‘Amsterdams parfum’ en ‘Cimetière’. Brouwers, onder kleinkunstliefhebbers bekend door zijn voorstellingen over Frans Halsema en Charles Aznavour, zingt een enkel liedje van Arean, maar brengt vooral nummers die speciaal voor hem geschreven zijn door Ivo de Wijs en George Groot, en daarnaast twee zelfgeschreven liedjes.

Brouwers is een verdienstelijk zanger, die net als Arean goed kan interpreteren, maar wiens talent ook wat bleekjes afsteekt bij dat van haar. Wat vooral opvalt, is dat Arean een intrigerende en gelaagde theaterpersoonlijkheid heeft: ze kan heel sarcastisch en vals zijn maar ook oprecht ontroerend. Brouwers is daarentegen wat vlakker en dat maakt zijn uitvoeringen minder spannend. Ook zijn zelfgeschreven teksten zijn duidelijk van mindere kwaliteit.

Een avond met Jenny Arean en Marijn Brouwers maakt uiteindelijk ook een beetje nostalgisch, want wat je je na deze voorstelling des te meer realiseert is dat kleinkunstvoorstellingen als deze eigenlijk niet meer gemaakt worden. Sinds de jaren negentig is het op grappen gerichte cabaret dominant en zijn kleinkunstvoorstellingen waarin liedjes de boventoon voeren naar de marge verdrongen. Dat is jammer, want Arean en Brouwers laten zien dat het genre tot veel moois in staat is.

Foto: Jaap Reedijk

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Trouw
★★★★☆
'Arean is een gesoigneerde dame en een heerlijk volkswijf tegelijkertijd. Door die dubbele lading blijf je kijken en luisteren. Terwijl ze zingt voel je als publiek haar tranen van binnen mee, zonder dat het neigt naar sentiment. Naast haar staat chansonnier Marijn Brouwers (...). Net als Arean heeft hij een heel warme stem, een onberispelijke dictie en louter zuivere noten.' Bianca Bartels
NRC Handelsblad
★★★★☆
'Nog altijd is Arean de grootmeesteres van de verhalende liedjes, waarin ieder woord een eigen gevoelslading krijgt, en de levenslustige hymnes waarin ze zich met grote gretigheid weet vast te bijten. Zo’n nummer als 'Zing dan', op een opzwepende melodie van Nino Rota, is een lijflied van jewelste. Brouwers biedt minder vocale precisie, vooral in enkele pathetische chansons, maar op zijn best is hij in twee ironische liedjes – over een gezin met drie homozonen en over de ongelukkige jeugd als latere goudmijn voor de kunstenaar: 'Bij mij was het goddank ook heel erg erg'. En dat hij naast Jenny Arean overeind blijft, is al een prestatie van belang.' Henk van Gelder
de Volkskrant
★★★☆☆
'Brouwers verdient niet alleen een veer omdat hij Arean op het podium heeft teruggehaald. In dit theaterconcert bewijst hij zich weer als een frisse kleinkunstenaar met een scherp oog voor de traditie van het tekstschrijversambacht. Vooral 'Een Kleinzoon' (George Groot/Peter van de Witte), waarin hij vertelt hoe zijn ouders reageerden op drie homoseksuele zonen, is zowel hilarisch als ontroerend. Daar lusten we nog veel meer van.' Patrick van den Hanenberg

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    Trouw
    ★★★★☆
    'Arean is een gesoigneerde dame en een heerlijk volkswijf tegelijkertijd. Door die dubbele lading blijf je kijken en luisteren. Terwijl ze zingt voel je als publiek haar tranen van binnen mee, zonder dat het neigt naar sentiment. Naast haar staat chansonnier Marijn Brouwers (...). Net als Arean heeft hij een heel warme stem, een onberispelijke dictie en louter zuivere noten.' Bianca Bartels
    NRC Handelsblad
    ★★★★☆
    'Nog altijd is Arean de grootmeesteres van de verhalende liedjes, waarin ieder woord een eigen gevoelslading krijgt, en de levenslustige hymnes waarin ze zich met grote gretigheid weet vast te bijten. Zo’n nummer als 'Zing dan', op een opzwepende melodie van Nino Rota, is een lijflied van jewelste. Brouwers biedt minder vocale precisie, vooral in enkele pathetische chansons, maar op zijn best is hij in twee ironische liedjes – over een gezin met drie homozonen en over de ongelukkige jeugd als latere goudmijn voor de kunstenaar: 'Bij mij was het goddank ook heel erg erg'. En dat hij naast Jenny Arean overeind blijft, is al een prestatie van belang.' Henk van Gelder
    de Volkskrant
    ★★★☆☆
    'Brouwers verdient niet alleen een veer omdat hij Arean op het podium heeft teruggehaald. In dit theaterconcert bewijst hij zich weer als een frisse kleinkunstenaar met een scherp oog voor de traditie van het tekstschrijversambacht. Vooral 'Een Kleinzoon' (George Groot/Peter van de Witte), waarin hij vertelt hoe zijn ouders reageerden op drie homoseksuele zonen, is zowel hilarisch als ontroerend. Daar lusten we nog veel meer van.' Patrick van den Hanenberg