Twools 14
Scapino Ballet Rotterdam
© Hans Gerritsen
- 4 juni 2012 - Rotterdamse Schouwburg, Rotterdam - Speellijst
★★★☆☆
Fantastische dansers die moeiteloos schakelen

Twools 14

De muziek van rockband King Jack knalt de zaal van de Rotterdamse Schouwburg lekker in bij aanvang van het  Twools-programma. Toch heeft choreograaf Ed Wubbe zich niet laten verleiden om hier met dezelfde rauwe energie op te reageren. Zijn antwoord in dans is sterk, zijn analyse van de muziek doortastend en zijn aanpak van de korte choreografie subtiel.

Prachtig uitgewerkte handgebaren, gepolijste eigentijdse dans waar je in een draaiend bovenlichaam of de armbewegingen van danseres Maya Roest misschien een vleugje Flamenco als inspiratiebron zou kunnen ontwaren. Slepend, vliegensvlug of in stilstand, ook door de tempowisselingen van de dansers weet Wubbe een goed evenwicht van dans en muziek te bereiken.

Oud-Scapino-danser en So you think you can dance-jurylid Jan Kooijman gaat in zijn nieuwe choreografie de krachtmeting met King Jack later in het programma juist wel aan, wat qua timing niet overal even goed uitpakt. Kooijman comprimeert in het korte stuk film, een bekende breakdanser, een dynamisch groepsstuk en een verhaallijn over een driehoeksverhouding tot een geheel. Ondanks een aantal virtuoze dansfrasen in zowel de solo’s, duetten als het groepswerk, is het geheel te veel ingevuld om de spanning vast te houden.

In de samenstelling van zijn veertiende editie van Twools – de jaarlijks terugkerende Scapino-seizoensafsluiter met tien korte choreografieën samengebald in een anderhalf uur durend non-stop-programma – heeft artistiek leider Ed Wubbe heel wat moois te bieden. Zoals de danstaal in Mind the gap van Pedro Goucha Gomez, met drie uniform geklede mannen en een vrouw en een berg sneakers verspreid over het toneel, die stampvoeten, balanceren en hun krachten meten in een fascinerende choreografie. En het minimalistische Par la main van Loïc Perela waarin vijf vrouwen schoorvoetend afwisselend een linker- of rechtervoetje vooruitzetten om later van lopen en joggen over te gaan tot rennen, repetitief als in een ritueel waarin sporadisch de wilskracht of een lichaamsdeel de regie overneemt met een korte ontsporing tot gevolg. Ook de tekstloze, maar theatrale solo door Bryndis Brynjolfsdottir van Maria Voortman en Roberto de Jonge doet je naar meer danskunst van dit duo verlangen.

Twools 14 is een geslaagde editie van dit risicovolle programmaconcept, niet in de laatste plaats door de fantastische dansers die schijnbaar moeiteloos schakelen tussen al die verschillende esthetiek en bewegingstalen. En hoe uiteenlopend de stukken ook zijn, de kwaliteit van de meeste choreografieën is hoog genoeg om de toeschouwers meteen mee te nemen in een nieuwe richting.

(foto: Hans Gerritsen)

©Theaterkrant 2014

Dit bericht was geplaatst inDans and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Plaats een reactie of laat een trackback achter:Trackback URL.

Één Reactie

  1. Merela
    Geplaatst op 7 juni 2012 om 12:19 | Permalink

    Wat is de boodschap van dit stuk? En waar zit de samenhang tussen de 10 delen?

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  • Elders

    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Dit jaar is opnieuw een stuk van de Duitse Felix Landerer de sterkste bijdrage in het zapprogramma Twools. [..] Bekwaam goochelt hij met opposities van kracht en ontspanning, rust en versnelling, waardoor een goed ritme ontstaat. Dat maakt nieuwsgierig naar zijn grotere werken.' Francine van der Wiel
    Volkskrant
    ★★★☆☆
    'Choreografisch interessant zijn Par la main... van Scapinodanser Loïc Perela (een consequente run-sur-place van vijf vrouwen) en Chromosomes van Mischa van Leeuwen (eveneens Scapinodanser) dat een verbeelding lijkt van het beroemde schilderij La danse van Henri Matisse.' Annette Embrechts