De regelneef, duizendpoot, het manusje van alles. Productieleiders zijn cruciaal in de theatersector, maar hun veelzijdige werk blijft vaak onderbelicht. In een reeks portretten delen zij hun verhaal. In deze vierde aflevering: Djoeke Westdijk (Maas theater en dans).
‘Al een aantal jaar reis ik, tussen mijn andere werkzaamheden door, regelmatig de wereld over met BullyBully, onze kindervoorstelling (3+) over twee wereldleiders die ruzie maken op Duplo-niveau. De thematiek blijft akelig actueel. Sinds de première in 2021 stonden we op festivals als Tweetakt en het Krokusfestival, vlogen we naar Schotland voor het Imaginate Festival, en reisden we door naar Indonesië, Canada, Italië en andere landen.’
BullyBully laat op speelse wijze zien hoe conflict werkt. Twee koningen met ruzie, dat is helaas grenzeloos en voor velen herkenbaar. Ik vind niet dat niet alleen het Nederlandse publiek dit mag zien; wat dit soort voorstellingen losmaakt bij kinderen — en dus met onze toekomst — vind ik ontzettend waardevol.’
‘Zodra je de Europese grens overgaat, wordt binnen mijn vakgebied alles ingewikkelder: douanes, regels, papierwerk, logistiek. Vliegen met decorstukken vraagt voorbereiding — alles moet in het laadruim passen of geschikt zijn voor transport over zee. Elk land heeft weer eigen eisen. Voor Sydney moest ik vier keer checken welke stekkers ik mee mocht nemen. En dan kom je in Indonesië, waar de werkelijkheid compleet anders is: licht wordt er met bamboestokken ingehangen, mensen lopen op teenslippers en in het techniekhok wordt gerookt — best gevaarlijk als dat in de fik gaat.’
‘Of neem privacy. In Nederland heb je handtekeningen nodig voor elk kind op een foto. In Indonesië werden we onderweg op de trein, in een taxi en zelfs op de scooter gefilmd — we bleken ineens in een documentaire te zitten, zonder dat we het wisten. Iedere nieuwe locatie vraagt aanpassing, flexibiliteit én een flinke portie relativeringsvermogen.’
‘Als jong meisje was ik vrij aanwezig, en vonden mijn ouders dat ik maar op het toneel moest gaan staan. Ik vond mijn passie bij Jeugdtheater Hofplein in Rotterdam, maar de onzekere toekomst en auditierondes voor de toneelschool en de rest van mijn leven zag ik niet zitten. Tv en media trokken me, waar ik stages liep en in het tv-productieveld belandde. Het tv-wereldje bleek niet mijn ding, maar het theaterveld lonkte. Ik startte bij Hofplein in de productie, en werk sinds zes jaar bij Maas theater en dans.’
‘De gekste ervaringen hou ik bij via mijn Instagram-account onder de noemer Just another day at the office. Bij Hofplein moest ik eens een grafkist ophalen, die rolde ik achter op mijn fiets door Rotterdam-centrum. Voor Nastaran Razawi Khorasani probeerde ik een halve middag een Olympische trampoline uit. Voor 155, het Jiskefet onder de urban dansgezelschappen én vast gezelschap van Maas, hing ik uren ondersteboven aan een paal voor teaser testshots.’
‘Ik ben per ongeluk ‘die buitenland productieleider’ geworden. Reizen deed ik altijd al graag, en voor werk levert het de mooiste momenten op, maar je ziet ook de andere kant van het vak. Een lastige, uitdagende balans binnen produceren is het geld. De artistieke tak heeft vaak wilde ideeën, maar die zijn niet altijd te realiseren binnen het budget. Grenzen aangeven blijft lastig; neem de lunch, het liefst regel je voor een iedereen linksgedraaide zalm, maar dat past niet altijd binnen het budget. Vaak wil je alles voor mensen doen, maar dat lukt niet altijd.’
‘De mensen aan de praktische kant worden ook nog niet altijd overal als volwaardig teamlid gezien. Op posters en in credits zie je meestal alleen de cast en sommige crewleden. Dat verandert gelukkig steeds meer. In mijn ideale samenwerking staan we binnen een productieteam naast elkaar, als gelijkwaardig team.’
‘Sinds kort help ik mijn verkoopcollega’s soms met internationaal netwerken en verkoopcontracten. Na vijf jaar raak ik nog altijd niet uitgeleerd met BullyBully. Nu krijgt de voorstelling een Finse cast en tournee aldaar: weer een nieuwe uitdaging! Het is super dat ik me mag ontwikkelen in een expertise die je nooit had voorzien. Mijn passie voor reizen maakt het een win-win. Ik geloof niet per se in manifesteren, maar je kunt het leven en je werk wél sturen.’
Dossiers
