Met de eerder dit jaar gestorven Wilfried Minks en de nog actieve Achim Freyer (1934) hoorde Karl-Ernst Herrmann tot de ‘drie musketiers’ van de naoorlogse Duitse theatervormgevers die wereldruimten bouwden waarin toneelspelers en regisseurs lucht kregen om vrijuit te ademen en voluit te spelen. Schrijvers pasten soms zelfs hun plannen aan omdat Hermann een beter idee had. Of omdat hij meer kon doen dan zij dachten.

Abonnees lezen meer

Deze pagina is gratis te lezen voor ingelogde abonnees van Theatermaker. U kunt inloggen met uw emailadres en uw wachtwoord. Heeft u wel een abonnement maar geen wachtwoord? Mailt u dan met info@theatermaker.nl. Bent u geen abonnee? Neem dan een abonnement!

Alles lezen uit Theatermaker? Neem een abonnement Neem een abonnement