Living Apartment Together is een intrigerend spel tussen afstand en nabijheid. In een filmtechnisch hoogstandje zoomt de voorstelling in op de levens van een groep flatbewoners. We zijn getuigen van hun parallelle levens, maar kijken ook in de diepte van hun zielen. (meer…)
Op de seizoensopening van NTGent introduceerde het stadstheater een bijzondere nieuwe huisartiest: Alva Ishii, een persona binnen een AI-chatbot. Theaterkrant ging in gesprek met Yves Degryse, een van de artistiek leiders. Wat zijn de mogelijkheden en valkuilen van het lanceren van een AI-kunstenaar? ‘Ik denk dat het voor een stadstheater beter is om er middenin te gaan staan en het gesprek te voeren, dan om je ervan afzijdig te houden.’
De nieuwe artistieke leiding van NTGent is een drietal. Barbara Raes, Yves Degryse en Melih Gençboyacı volgen Milo Rau op, die intendant wordt van de Wiener Festwochen. Dat maakte het stadstheater gisteravond bekend. De kersverse leiding laat weten voor een ‘meerstemming, gedeeld en zorgend leiderschap’ te staan. (meer…)
Berlin schrijft dat het na een voorstelling van Zvizdal tijdens de Berliner Festspiele een oude man ontmoette die het gezelschap een onwaarschijnlijk Götterdämmerung-verhaal vertelde dat zich afspeelde aan het einde van de oorlog in 1945. Na enkele gesprekken beslisten de makers om zijn persoon en zijn verhaal het centrum te maken van hun laatste stadsportret. (meer…)
Documentairetheatergezelschap Berlin maakt in de nieuwe voorstelling Ramble song een uitstapje naar pure fictie. De combinatie van muzikale en filmische elementen mist echter de subtiliteit en gelaagdheid die eerder werk van het gezelschap zo rijk maakte. (meer…)
In de voorstelling Perhaps all the dragons van Berlin vertelden destijds dertig mensen hun ongeloofwaardige, maar toch waargebeurde verhaal. Een van hen was Geert Jan Jansen, dé meestervervalser. Hij heeft tot zijn ontmaskering in 1994 25 jaar lang Karel Appels, Miró’s, Picasso’s, Matisses en Chagalls kunnen maken zonder dat iemand het merkte. Meer nog, zelfs Karel Appel zag een vervalsing als een echte Karel Appel. (meer…)
In één maand zag ik al drie Vlaamse jeugdtheaterproducties waarin de volwassenen gescheiden worden van de kinderen. De twee publieksgroepen krijgen aparte voorstellingen, die dan later al dan niet samen komen. Berlin, dat we kennen … Lees verder
De Vlaamse theatermakers van Berlin vermijden bij voorkeur spektakel en clichés. Hun documentaire theatervorm portretteert de werkelijkheid, dikwijls met een overwogen vleugje vervreemding, zodat de kijker ook daadwerkelijk een ervaring doormaakt. Het interdisciplinaire werk van … Lees verder
