In Triumvirate van choreograaf Amos Ben-Tal zoeken drie danseressen met mathematische precisie de balans tussen vrijheid en houvast. De ambachtelijke choreografie is gestut door een gelaagde muziekcompositie, die de toeschouwer langs het emotionele spectrum leidt. (meer…)
Aan een groot, vierkant metalen grid boven de dansvloer hangen rijen pendules aan lange draden tot net onder schouderhoogte. Drie dansers lopen door de vierkantjes ruimte daartussen, met een of beide armen licht gespreid, zodat ze net onder de pendules door glijden. Al lopend volgen ze het grid: als ze afslaan, maken ze soepel een precies rechte hoek. (meer…)
In zijn inleiding tot de première benoemde choreograaf Amos Ben-Tal het zelf al: Part is met opzet een abstracte dansvoorstelling geworden. Er is geen narratief, en we hoeven niet te zoeken naar een programma: we kunnen ons instellen op een avond pure dans. (meer…)
Tijdens het Musica Sacra-festival in Maastricht ging gisteren het duet Want is the Wick van choreograaf Stephen Shropshire in première. Het thema van het festival, bidden en smeken, valt mooi samen met de locatie van het stuk: de kleine, laatgotische Cellebroederskapel, die je bereikt als je een poort doorgaat en een smalle, gebogen keiensteeg in wandelt. Je komt uit op een kleine binnenplaats met zicht op een kloostertuin waar je wacht om te worden binnengelaten. (meer…)
