Het lijkt zo langzamerhand echt wel een trend: theatermakers die de figuur van de clown in hun voorstellingen verwerken, van komisch tot grimmig, van poëtisch-filosofisch tot hardcore politiek. Wat bracht deze makers ertoe zich in de clown te verdiepen? En wat zegt die trend over de wereld waarin we leven? (meer…)
Elf jaar nu spelen vier acteurs de clownsvoorstelling Pointless International. De spelers zijn verbonden aan Maatschappij Discordia en ’t Barre Land. Nu is er de ultieme Pointless International met een keuze uit de 54 acts die ze in de loop van de tijd hebben ontwikkeld: in 2014, 2017, 2018 en 2023. (meer…)
Monoloogfiguren zijn het, de toneel- en romanpersonages van de Oostenrijkse schrijver Thomas Bernhard (1931-1989). In de Duitstalige theatertraditie die Bernhard en zijn vaste regisseur Claus Peymann vooral in de jaren tachtig hebben ontketend, pasten daarin wonderwel spelers als Marianne Hoppe, Gert Voss, Traugott Buhre en Bernhard Minetti. (meer…)
Haalt de ene clown een spiegel op voor de andere clown. Er klinkt vanachter een stuk zeildoek oorverdovend geraas en gerinkel. Wat gebeurt, laat zich raden. En waarom had die ene clown een spiegel nodig? Hij moet zijn zieke broer vervangen en wil toneelspel oefenen in de spiegel. (meer…)
In de romantrilogie De slaapwandelaars toont de Weense schrijver Hermann Broch (1886-1951) de moderne mens als stuurloos wezen die vol op zijn eigen ondergang afstevent. Hoe verhouden we ons tot het verval van waarden? Wat was er eerder: de krankzinnige wereld of wij als krankzinnigen in de wereld? (meer…)
Krankheit der Jugend blijkt in de opvoering van ’t Barre Land – een kleine eeuw later – nog steeds de essentie te omvatten van een gekwelde generatie jongeren. Doordrenkt met zelfzuchtig melodrama, existentiële weemoed en soms kinderlijke ambities worden de retorische dialogen van de Oostenrijkse toneelschrijver Ferdinand Bruckner op grondige en vermakelijke wijze nieuw leven ingeblazen. (meer…)
Een satirisch sprookje, een hilarisch woordenspel, een sarcastische zedenschets: met Georg Büchners Leonce en Lena kun je vele kanten op. Het stuk gaat over (machts-)politiek, het flirt met romantiek, het druipt van de ironie en het is ook nog eens een liefdesverhaaltje met een Shakespeareaanse twist. (meer…)
Het is een van de mooiste regels uit de Nederlandse poëzie: de mens schrikt als hij beseft ‘een broodkruimel te zijn op de rok van het universum’. De regel staat in het poëticale gedicht [ik tracht op poëtische wijze] in de bundel apocrief/de analphabetische naam (1962) van Lucebert. (meer…)
De voorstelling 1991 van ’t Barre Land begint heel licht, onschuldig bijna. Acteur Vincent van den Berg zegt, bijna terloops, heen en weer lopend over een bijna lege speelvloer: ‘In het jaar dat Kroatië zich onafhankelijk verklaarde, verschenen er op de markt van Zagreb een soort colablikjes met zuivere lucht erin. Het stond erop: zuivere lucht.’ Dit klinkt helemaal overtuigend: pure lucht, wie wil dat niet? (meer…)
