Tien presentaties bezoeken gedurende dertig uur festival, plus lunch, diner, lunch en een nachtje slapen? SoAP, Via Zuid en C-takt zouden van het Maastrichtse in-situ-festival Winternights een heuse theaterattractie kunnen maken. (meer…)
Rosa Vrij maakt levendige universa met performances, illustraties, installaties, tekst en sculpturen. In The Chair, the Wig and the Sheep: the Portable Universe zit haar vervreemdende wereld opgeborgen in een houten kistje met op de deksel portretten van schapenkoppen met lauwerkransen. (meer…)
Bregtje Radstake wordt per 1 juni 2025 de nieuwe zakelijk directeur van Via Zuid, de talentontwikkelingsorganisatie voor nieuwe makers in Limburg. Ze volgt dan Ton Driessen op, die de functie acht jaar vervulde en afgelopen december zijn vertrek aankondigde. (meer…)
Met ingang van 2025 vangt een nieuw Kunstenplan aan en dat betekent dat er veel verandert in het Nederlands theaterveld. Theaterkrant blikt vooruit op het komende theaterjaar: wat zijn opvallende verschuivingen en op welke bijzondere voorstellingen kunnen we ons in 2025 verheugen? (meer…)
Stroboscoopwaarschuwingen, oordopjes bij de ingang; voor een bezoek aan de performance ZUCHT van Jelle Huizinga mag je je mentaal best even schrap zetten. In een krappe 45 minuten onderwerpt de vierdejaars performancestudent zijn publiek aan een muur van licht, geluid en geschreeuwde gedachten. (meer…)
Ze praten met één stem, in ieder geval bij het begin van hun voorstelling Close to Harmony. De ‘check-in’ noemen de zussen Joske, Annelie en Marthe Koning dat harmonieuze begin. Teksten rollen uit drie monden tegelijk: ‘Kijk zoveel gezichten in de zaal, wat veel gekleurde kleding.’ En ook: ‘Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn gevoel.’ (meer…)
Het tweedaagse festival Winternights in Maastricht toont geen producties, geen voorstellingen, maar werk dat nog gemaakt wordt. Het werk gaat ook een intiemere band aan met de toeschouwer dan het meeste theater, omdat het zich steevast afspeelt op de grens van voorstelling op locatie en installatie. Toeschouwers delen de vloer met de performers, of nemen de rol van de performer zelfs geheel over. (meer…)
Noah Janssens grootvader richtte een zeventig jaar geleden de steenkapperij Den Itter in Opitter (Belgisch-Limburg) op. Hij en daarna ook Noah’s vader maakten er grafzerken. Noah wil het bedrijf niet verderzetten. Als theatermaker wil hij wel in een ceremonie, bedoeld als ritueel, afscheid nemen van de plek waar hij zijn vader zag werken tussen de stenen, de grote machines, de takelkatrollen, het gruis, het steenafval. (meer…)
