In een leegstaand ziekenhuis in Den Haag onderzoekt Firma Mes hoe een wijk reageert op de komst van een opvanglocatie. Met scherpe observaties, bomvol typetjes en veel oog voor nuance in de tekst is Roomservice een indringend portret geworden van een samenleving onder spanning. (meer…)
De ‘vloek’ van anderhalve meter afstand, de neoliberale non-stop economie, het door subsidieverstrekkers opgelegd diversiteitsbeleid: schrijver Vera Morina en regisseur Daria Bukvić zetten in hun hertaling van Shakespeares Midzomernachtsdroom weliswaar vol in op de lach, maar kraken ondertussen harde noten (meer…)
Na Gender (2017) en Game over (2019) is GOD? de derde toneeltekst die Magne van den Berg schreef voor de trailervoorstellingen voor jongeren die Toneelgroep Oostpool en Theater Sonnevanck jaarlijks produceren. Voorstellingen die ten minste twee gemene delers hebben: het zijn korte stukken (ze passen in één lesuur) en ze handelen over precaire thematieken die nauw aansluiten bij de belevingswereld van jongeren. (meer…)
Umuntu ngumuntu ngabantu is een Afrikaanse denkwijze die ‘ik ben omdat wij zijn’ betekent. Een tegenhanger van ons westerse individualisme, leggen de spelers bij aanvang van de voorstelling uit. Je vormt je door de verbondenheid met anderen. Dat is natuurlijk mooi, maar ook problematisch. Want die omgeving kan ook dwingend zijn: stug in vooroordelen, genadeloos in labelen. (meer…)
Voor een kort moment maakte ik zelf actief deel uit van de voorstelling Bambi van Toneelgroep Oostpool in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Benny Claessens, in zijn rol van het hertje Bambi, keerde zich tot de zaal en sprak: ‘Er zit een Max Arian van een of andere Theaterkrant in de zaal. Waar zit ie? Let nu goed op en schrijf precies op wat ik zeg: Dit gaat over het leven van de reetjes. Met twee e’s. Heb je dat begrepen?’ (meer…)
