In het huis van de familie Höller ligt overal stof. De gordijnen zijn grauw, het servies gebutst. Er hangt weliswaar een kroonluchter, maar er staat ook een emmer waarin het lekwater wordt opgevangen. Door de glas-in-lood-ramen is nauwelijks nog iets te zien, zo vuil zijn ze geworden. Zonlicht dringt hier niet meer binnen. (meer…)
‘We hebben nieuwe vormen nodig. Nieuwe vormen hebben we nodig, en als die er niet komen, dan maar liever niets’, zegt Konstantin Gavrilovitsj Trepljov in De Meeuw van Tsjechov. Regisseur Stijn Van Opstal en zijn ploeg horende en dove spelers geven het toneelstuk een nieuwe vorm en brengen de prachtige klassieker helemaal in gebarentaal. (meer…)
Luk Perceval confronteert het publiek in Black / The sorrows of Belgium I: Congo met de wandaden van het Belgisch bewind in Congo Vrijstaat. Hij werpt daarbij vaak lijntjes uit naar het hedendaagse België. Voor Perceval staat het immers buiten kijf dat we nog altijd neerkijken op Afrikanen. Zijn verontwaardiging daarover grenst aan woede. Daardoor wordt het stuk drammerig en zelfs naast de kwestie.
De mannen van Olympique Dramatique die onder het dak van het Toneelhuis vertoeven, hebben weer toegeslagen, met hun vrije bewerking van Shakespeares stuk over een slinks en corrupt politiek monster. Richard III staat voor de … Lees verder
Na de coproductie Bij het kanaal naar links, slaan De Mexicaanse Hond en het Vlaamse gezelschap Olympique Dramatique opnieuw de handen ineen in een stuk van Alex van Warmerdam. Met dezelfde absurde dialogen, duistere … Lees verder
Een cast en regie van Vlaamse topacteurs, een hedendaagse tragikomedie die al een klassieker is, bijtende teksten, vlammend spel, een toneelstuk met een ouderwetse pauze, een staande ovatie (en dat gebeurt in Vlaanderen veel minder … Lees verder
Hij moet er al wel even zitten, de magazijnbediende Noël. In zijn eenvoudige blauwe pyjama die doet denken aan een gevangenis of een inrichting zit hij voor een torenhoge boekenkast vol papieren dossiers. Hij wacht … Lees verder
