‘Voor wie is dit de allereerste keer in het theater?’, vraagt Anastasiia Liubchenko aan de zaal. Een heel stel kleine handjes gaat de lucht in, daartoe aangemoedigd door een heel stel enthousiaste ouders. Vóór de voorstelling begint, volgt daarom eerst een korte snelcursus theaterkijken: ogen wijd open, oren gespitst, niet te hard schreeuwen én handen opwarmen voor het applaus. (meer…)
Moonlight Motel: een romantische naam voor een plek die uit noodzaak geboren is. Want hier, in een kelder in een pand aan het spoor bij Amsterdam Centraal, zijn daklozen welkom om hun dagen door te brengen. Tot vijf uur ’s middags dan, daarna moeten ze het zelf uitzoeken buiten. (meer…)
‘Snickers, computer!’ is een terugkerende leuze in Jungleprinter van Zoutmus. Het zegt iets over de voorstelling: absurd, willekeurig en volslagen krankzinnig. Jungleprinter is een wervelstorm aan grappen met het energieniveau op maximum van begin tot eind. (meer…)
‘Rood en geel is oranje, geel en blauw is groen…’ Bert en Ernie zongen het al enkele decennia geleden. Dat het mengen van kleuren voor jonge kinderen iets magisch is, hebben de makers van de 2+ voorstelling Geel goed begrepen. Dat ze dit vervolgens in een heldere, komische, muzikale en betekenisvolle verhaallijn hebben weten te vertalen, is zeer bewonderenswaardig. (meer…)
‘I’m a blind mob snail!’, roept Houk van Warmerdam uit. Hij ligt in zijn boxershort op een witte tafel, een bierkratje op zijn rug gebonden met tape. Het tragisch einde van een slak die zich bij de maffia aansloot, sluit een vervreemdende avond af van volmaakte muzikaliteit en studentikoze geintjes. Met Kuikens van beton maakt Zoutmus de stap van festival naar theater. Ze zijn een strak gechoreografeerde rockband zonder boodschap. (meer…)
De mannen van Zoutmus zweten zich te pletter in het Paradetheater en ook het publiek zit zo stil mogelijk om niet knock-out te gaan door de warmte. Gelukkig blijkt een oververhitte festivaltent de ideale setting … Lees verder
Bij de opening heffen zeven jonge mannen in witte pakken op het voortoneel a capella een woordeloos lied aan. Het nanana klinkt aangenaam lullig. Als de muzikanten hun instrumenten gaan bespelen, klinkt geforceerd opgewekte popmuziek … Lees verder
