Wanneer de leiders niets anders doen dan chaos en tweespalt creëren, moet de samenleving op zoek naar een andere manier om gezamenlijk op koers te blijven. Achter de leiders aan blijven lopen leidt alleen maar tot meer onrust, laat de voorstelling Hope van Nite en het Thalia Theater zien. (meer…)
Doseren is ook een kunst, zo zien we in de vierde editie van Club Guy & Roni Invites. Lunatics & Poets beginnen veelbelovend, maar leveren net wat te weinig in Village Storm. Daarentegen is alles te veel in A Funny Little Show about Endings van Barnaby Booth. (meer…)
Het kraakt, het knispert, het schuurt. Klankgolven zwellen aan en verdwijnen abrupt in het niets. Tussen duister geruis en vervormde percussie klinkt af en toe een liedfragment. And so I fall/And so I follow the way back home. (meer…)
Een Felliniaans gezelschap van clownesk uitgedoste personages, dat musiceert en danst, krumpt, zingt en circuskapriolen uithaalt rondom een door de wereld én zichzelf uitgekotste nihilist, gespeeld door een ontketende Sanne den Hartogh. (meer…)
In een pagina’s lange beschouwing in het september-nummer van Theatermaker (Zonder twijfel geen groei) houden Guy Weizman, artistiek leider van NNT en Club Guy & Roni, en zijn dramaturg Robbert van Heuven een pleidooi voor het zoeken naar wegen om nieuw publiek te bereiken. (meer…)
Wie verwacht geometrische vormpjes te zien vallen, komt bedrogen uit. In Tetris Mon Amour geen gekleurde vierkantjes, rechthoekjes of L- en T-vormpjes, hoezeer de titel die verwachting ook mag wekken. Choreograaf Roni Haver was niet … Lees verder
