Als roofkunst kon spreken, wat zou het ons vertellen over haar oorsprong? In Roof laten schrijver Maxine Palit de Jongh en regisseur Ada Ozdogan een gestolen museumstuk tot leven komen. Een magisch-realistische voorstelling over ontworteling en bevrijding van conditionering. (meer…)
Het maken van kunst over neurodiversiteit is een grote uitdaging. Het gevaar van verdere stigmatisering ligt altijd op de loer en de artistieke vertaling van hoe iemand de wereld ervaart wordt alleen maar moeilijker hoe meer die ervaring van de norm afwijkt. (meer…)
‘Welkom in The Peoples Temple!’ In deze coproductie van Firma MES en Bruckman Projecten is sekteleider Jim Jones springlevend en word je meegenomen naar Jonestown, een commune waar je veilig bent, en beter af bent dan in de Verenigde Staten van de jaren zeventig. (meer…)
Frank en Marian komen als ‘melkmuiltjes’ aan op een rubberplantage op Oost-Sumatra in het Nederlands-Indië van de jaren twintig, de roaring twenties, ze zijn nog ‘nat achter de oren’. Waar anders dan op Deli kunnen ze fortuin maken? De rubberprijzen schieten omhoog, de wereldwijde vraag is hoog. (meer…)
In een sleutelscène in Lichter dan ik ontmoet de Javaanse Piranti een Hollandse man. Hij noemt haar Isah, omdat hij haar echte naam moeilijk en raar vindt. Zelf heet hij Adriaan Rudolph Willem Gey van Pittius. Er klinkt verontwaardiging door de zaal, die steeds terugkeert als de menselijkheid van Piranti verder wordt afgebroken. (meer…)
