…terwijl zij coquetteert met Schön’s zoon, met een café-chantant-kracht-mensch, met een gymnasiast, met een huisknecht, en om haar liefde ook vraagt gravin Geschwitz — de hoofdpersoon mèt Lulu in Die Büchse der Pandora — het meest gedegenereerde en sexueel-verdwaalde type van allen. (meer…)
Alleenstaande ouders zijn strakke planners – in het theaterveld al helemaal. Hoe houden ze hun inkomen op peil? Hoe combineren ze avondwerk met zorg? En hoe vinden ze hun plek in een sector die weinig ruimte laat voor gezinsvormen buiten de norm? Twee podiumkunstenaars vertellen hoe zij die balans vormgeven.
A Raisin in the Sun is een theaterstuk van de zwarte, Amerikaanse en lesbische toneelschrijver en mensenrechtenactivist Lorraine Hansberry uit 1957. Onder andere gebaseerd op het leven van haar eigen middenklasse familie, handelt het stuk over het leven en overleven van de familie Younger in het uitermate racistische Chicago van toen. (meer…)
Het idee is goud waard (pun intended). Maar in plaats van een schatkamer aan over elkaar heen buitelende verhalen, is Geld voor goud vooral een (te) korte voorstelling over de wording van een vader en schrijver. (meer…)
Waar We Zijn. Een podcast waarin kunstenaars nieuw werk tonen. Werk dat nu, tijdens de sociale quarantaine gemaakt is. Waarin we de dialoog aangaan over waar we nu zijn. Wat gebeurt er met ons nu we niet meer samenkomen? Aflevering 4: revolutie (meer…)
Kijken door een inclusieve bril en snappen welke gevoeligheden er bestaan in het theater leer je niet zomaar als je dat een leven lang niet hebt hoeven doen. Nan van Houte en Neske Beks correspondeerden over hun ervaringen en nodigen anderen uit zich te mengen in de discussie. In deze editie: Ira Kip en Samora Bergtop. (meer…)
Er wordt expliciet gezegd dat Clybourne Park weliswaar het derde deel van een cyclus is, maar dat je het stuk ook helemaal apart kan bekijken. Dat is zeker waar. Ik heb de twee voorgaande delen niet gezien en een erg interessante voorstelling ervaren. (meer…)
In de duister-absurdistische tekst Kras, die Judith Herzberg in 1988 schreef, wordt een alleenstaande oudere vrouw geplaagd door een inbreker die iedere nacht terugkomt. In de spannende regie van Paul Knieriem wordt het een beklemmende parabel over ouderdom, eenzaamheid en de angst om een buitenstaander in je eigen leven te zijn. (meer…)
