Voor u ligt een van de meest bijzondere uitgaves van dit Magazine van de afgelopen jaren. Al langer had de redactie de behoefte om aandacht te geven aan het sociaal-artistieke theaterwerk dat in Nederland wordt gemaakt. De projecten die onder die zeer brede noemer vallen, zijn veelvormig, impactvol en buitengewoon interessant. Toch blijven ze vaak een beetje onzichtbaar en losstaan van het ‘reguliere’ theater. (meer…)
Het Rotterdams Wijktheater gaat uit van de ontmoeting. De artistieke keuzes volgen uit wat er zich aandient. Dat gaat zover als het loslaten van het – te – talige script van hun nieuwste project Waar is Mo?. Zodat je als publiek nu een route door de wijken bewandelt en steeds een stukje voorstelling ziet waarin mensen zonder (t)huis voornamelijk via beweging hun verhalen vertellen. (meer…)
Arm theater, Theater van de Onderdrukten, Werkteater, wijktheater, relationele esthetiek, ontmoetingskunst – een kleine duik in de rijke historie leert dat de neiging tot categoriseren niet leidt tot een eenduidige definitie van wat sociaal-artistiek theater – zoals we het nu in Nederland veelal noemen – precies is. Een babylonische spraakverwarring is niet zelden een gevolg. Tegelijkertijd is de veelheid vooral verheugend. (meer…)
De sociaal-artistieke sector bruist en dat vertaalt zich in makers en organisaties die zich verenigen in netwerken. Voor dit nummer brengt Theaterkrant vier van deze netwerken met elkaar om de tafel: het ICAF Nationaal Netwerk, de Participatie Federatie, het Sociaal-Artistiek Netwerk (SAN) en De Vennoten. Samen bespreken zij de kracht en het belang, de uitdagingen en dilemma’s van een sociaal-artistiek netwerk. (meer…)
We eten taart. We delen een herinnering. We zitten in een cirkel. We doen mee met een spelshow. De interactie die de makers van sociaal-artistieke werk opzoeken met hun publiek, is een inhoudelijke dramaturgische keuze. Je bent geen buitenstaander meer, geen anonieme toeschouwer in een zwart gat, je verbindt je. (meer…)
Op de zaterdag van het International Community Arts Festival (ICAF) in Rotterdam ziet verslaggever Iris Peters een kudde dieren van karton en tape voor de Laurenskerk, wordt een kussen zorgvuldig van links naar rechts over het toneel bewogen en gaan haar voorkeuren zonder pardon de shredder in. Is deze vorm van sociaal-artistieke kunst het begin van een betere wereld? (meer…)
