In het theatercafé begint het al. Tussen geanimeerd geroezemoes en gerinkel van glazen klinkt het door als een mantra: hij komt zo. Hij komt zo. We hoeven niet te vrezen, binnenkort is hij er. Degene voor wie wij (kennelijk) zijn gekomen: de messias, de grote roerganger, degene die al onze problemen gaat oplossen. (meer…)
Jordy Vogelzang staat alleen op een vloer van houten panelen en tovert de zaal om tot een ui. Schil na schil fileert hij de persoon Peer Gynt. Elke hoek van de ruimte wordt een laag van die ui, een persoon die Gynt was. Een vlek op de muur lijkt wel ziek ‘als munitie of medicijnen’; een laag plafond is de plek die hem klein hield. (meer…)
In het Rotterdamse theater-eetcafé Mooi Weer & Zo is het druk. Een pianist pingelt er lustig op los, de sfeer is geanimeerd. Ik ben laat maar niet te laat. Er blijkt nog genoeg tijd om voor aanvang van de voorstelling een amuse en de eerste twee gangen van het dagmenu Mythos met Euripides (paddenstoelenbouillon en een cupcake met aubergine, tomaat, knoflook en meer smakelijks) te nuttigen. (meer…)
Wie speelt er nu eigenlijk met wie? Die vraag bleef door mijn hoofd spoken tijdens Spelen met Sloon, een nieuwe regie van Johan Simons bij het Rotterdamse Mooi Weer & Zo. Is het Sloon die bedonderd wordt, of is hij zelf de meestermanipulator? Hoe het ook zij, deze zwarte komedie blijft een boeiend psychologisch spel. (meer…)
