Robert Long zou nu tachtig jaar oud zijn geweest als hij niet in 2006 was overleden. De lange zanger stapte in 1974 revolutionair over van Engelstalige relipop (‘The Last Seven Days’) naar scherp, maatschappelijk Nederlandstalig repertoire, en veroverde daarmee een ereplek op de kleinkunst-Olympus. (meer…)
Als een al geruime tijd overleden artiest een tribute-concert krijgt, dringt zich al gauw de vraag op hoe actueel zijn werk eigenlijk nog is. Bij de in 2006 gestorven zanger, tekstschrijver en componist Robert Long is het antwoord op die vraag tweevoudig, zo toont de voorstelling De dag dat ik Robert Long ontmoette. Ja, zijn liefdesliedjes ontroeren nog altijd dankzij hun originele invalshoeken en rake observaties, en zijn grote zorgen over het milieu (‘Toe maar jongens, de beuk erin’) hadden zo in de krant van vandaag gekund. Maar er zijn daarnaast ook een boel nummers die inmiddels nogal oubollig en truttig overkomen, zowel qua tekst als qua melodie. (meer…)
Een theatrale lezing schept onverwacht verwarring: moet de acteur of actrice nu zo realistisch mogelijk verstijven van angst of gewoon op de stoel blijven zitten en helemaal niets doen, of enigszins alsof? Eigenlijk is er … Lees verder
