Peter Oosthoek

Ze herinnert het zich goed: die keer dat er een vriendinnetje over de vloer was. Tijd voor ‘een toneelstukje tussen de suitedeuren, dus mamma ging er eens leuk voor zitten.’ Er kwam een theeserviesje op tafel: ‘Goedemiddag mevrouw, zei ik, wilt u thee?’ Nou, dat wilde ze wel. Toen hebben we dus vijf minuten thee zitten drinken. Zwijgend. Daarna was het toneelstuk uit – want er was geen tekst! Ik weet nog dat mamma zei: ‘En, hoe gaat het verder?’ Nou, niet dus! Kun je nagaan wat een briljante fantasie ik had…’