ongevraagde monologen

Column Ongevraagde monoloog voor Margijn Bosch 14 oktober 2016

Soms ben ik bang dat we midden in de nacht op de snelweg tussen Antwerpen en Amsterdam terugrijdend na een voorstelling plotseling verdwenen zijn. Het ene moment rijden we er nog – Johnny Cash zachtjes door de luidsprekerboxen – en het volgende moment zijn we weg. Van de gps verdwenen. Met vrachtwagen en al opgelost. Dat een bijna onmerkbaar windstootje ergens bij de brug over de Maas bij Raamsdonkveer ons liefdevol en teder het niets inblaast. Omdat we ondanks de vrachtwagen, ondanks het decor in de vrachtwagen, de planken, de stoelen, de boeken en de schotten, de schragen en het servies, ondanks al die bagage, ondanks al dat gewicht, zo licht, zo broos geworden zijn dat we het niet meer trotseren, dat laatste vlaagje tegenwind. (meer…)

TM artikel
Column Ongevraagde monoloog voor Walter Bart 1 juni 2016

Dames en heren, geachte bezoekers van het Holland Festival. Wij zijn blij u bij een van de voorstellingen van Wunderbaum te mogen begroeten. De vier voorstellingen die wij tijdens dit festival presenteren, maakten wij – u weet dat wellicht – onder de noemer van een langjarige maatschappelijke context: The New Forest. Met The New Forest wierpen wij vier jaar lang een blik op wat ons omringt, de gemeenschap. Onderzochten wij de transities, de grote sociale, economische en politieke veranderingen die in onze huidige ‘samenleving-in-crisis’ gaande zijn. The New Forest zal echter eind 2016 worden afgesloten.

(meer…)

TM artikel
    Theaterkrant