In zijn Homo Deus (2015) beschrijft de Israelische auteur Yuval Harari hoe de sapiens, van wie hij in het voorafgaande boek de ontwikkelingsgeschiedenis schetste, zich in de nabije toekomst zal doorontwikkelen tot deus, tot god – onsterfelijk, regeneratief. (meer…)
Het lijkt alsof het een lege ruimte is. De vloer en muren zijn grijs, het licht algemeen, verder is er niets. Of toch? Er liggen her en der wat metalic zilveren stukken stof te glinsteren en er staan drie spiegels bijzonder casual tegen de achtermuur van het podium van de kleine zaal in Theater Rotterdam. Je kan er net iets van het rood van de leeggebleven stoelen bovenin de zaal ontwaren. (meer…)
In Ambient Theatre Fury onderzoekt het Vlaamse makersduo Anna Franziska Jäger en Nathan Ooms de relatie tussen digitale media en persoonlijke beleving. Existentiële vragen transformeren tot holle frasen in een merkwaardige reeks monologen, onwerkelijke ontmoetingen laten een leegte achter. De twee leggen leggen treffend de problematiek van digitale communicatie bloot, al blijven we ook kijken naar een hermetische exercitie. (meer…)
Nastaran Razawi Khorasani staat op het Vlaams Theaterfestival met haar voorstelling Songs for no one. Vandaag maakte de jury de selectie bekend van ‘de meest belangwekkende, maatschappelijk relevante en sinds dit jaar ook de meest vernieuwende voorstellingen’ van afgelopen seizoen. Songs for no one won vorig jaar in Nederland al de BNG Bank Theaterprijs voor jong theatertalent. (meer…)
Een wezen, dat het midden houdt tussen mens en machine, is de stoelen aan het stofzuigen waarop de toeschouwers plaatsnemen. Boven het podium gaan trekken op en neer. Een filter van een lamp dwarrelt uit de toneeltoren naar beneden. Een yeti-figuur van kluwen snoeren dwaalt over het podium en er klinkt een onheilspellende soundscore, met af en toe een mechanisch gebrul. (meer…)
