Blanche Dubois houdt niet van daglicht – het is haar te fel, te confronterend ook. Blanche leeft pas op na zessen ’s avonds, als de schemer valt, en zelfs dan is het lamplicht haar te scherp: het liefst hangt ze gekleurde lampionnen op, van crêpepapier. Blanche is een nachtvlinder, op zoek naar magie. (meer…)
In Tijd voor geluk heeft ieder van de acht acteurs op het podium een blokfluit. Ze zitten op een kleine tribune op een verder witte toneelvloer, en als ze beginnen te spelen waan ik me even in het muzieklokaal waar ik als kind blokfluit leerde spelen. (meer…)
In deze aflevering van de maandelijkse theaterpodcast De Criticitafel blikken Herien Wensink, Sander Janssens, Simon van den Berg en presentator Hans Smit terug op de eerste theaterpremières van 2024. De critici zagen meerdere voorstellingen waarin klassenverschil een belangrijk thema was. (meer…)
Dertig koksmessen hangen aan een magneetstrip tegen de achterwand van de volledig uit rvs opgetrokken productiekeuken en je voelt direct: die hangen er niet voor niets. Een deinende beat dringt vanuit de verte de ruimte binnen, de buitenwereld bonkt op de deur. (meer…)
Het is een koude, nevelige dag. In een steriel glazen loft met uitzicht op het water hoor je ‘actie’, gevolgd door het gehijg van een seksscène. Mag ik je aanraken?, de nieuwe documentaire van regisseur Tamar van den Dop, belicht de verbeelding van intimiteit in de Nederlandse filmwereld in de afgelopen decennia tot nu. (meer…)
Eline Arbo wordt ‘associate artistic director’ bij Internationaal Theater Amsterdam. Dat maakte het gezelschap vanavond bekend. Arbo gaat naast directeur Ivo van Hove onderdeel uitmaken van de artistieke kern van ITA. (meer…)
Als kinderen samenkomen op het schoolplein, ontvouwen werelden van fantasie, competitie, buikvlinders en jaloezie. Wat onontkoombaar naar de oppervlakte drijft, is de klassieke strijd tussen de genders. Meisjes pakken de jongens gaat met een bak droge humor in op hoe belangrijk de kleur van je genderidentiteit is. Of juist hoe gigantisch onbelangrijk. (meer…)
In Lars Noréns De nacht, de moeder van de dag proberen vier gezinsleden zich uit alle macht los te weken van elkaar. Maar tegelijkertijd blijven ze zich zo sterk tot de ander verbonden voelen, dat ze niet van elkaar kunnen loskomen. De personages begeven zich daarmee in een spannende spagaat, die in de wat al te obligate regie van Albert Lubbers te weinig uitwerking krijgt. (meer…)
