Een omgekeerde boom hangt boven het toneel, een felle lichtbron cirkelt eromheen, alsof het omkeren van dat wat meestal verborgen zit in de aarde, en daar ons licht op laten schijnen, de belangrijkste opdracht van het stuk is. (meer…)
New Moves is de choreografieworkshop van Het Nationale Ballet. Juanjo Arqués, die recent een groot ballet presenteerde in het programma Four Temperaments, zette zijn eerste schreden als choreograaf in deze workshop. En ook Milena Sidorova, inmiddels bij het gezelschap aangesteld als Young Creative Associate, brak door bij New Moves. Zo’n doorbraak bleef in de editie van 2023 uit, maar aan ambitie ontbreekt het de jonge makers niet. (meer…)
Het Nationale Ballet had eigenlijk een feestelijker thema voor ogen voor het eerste programma van dit seizoen, maar met de schaduwen die over de wereld liggen door de oorlog in Oekraïne en de crises momenteel is met Shadows toch gekozen voor een passender gegeven. Met Kurt Jooss’ negentig jaar oude De groene tafel, waarin de dood voortdurend in de schaduwen op de loer ligt, als indrukwekkend sluitstuk. (meer…)
‘Voor het eerst in acht maanden kunnen we weer een voorstelling draaien met publiek’, vertelt artistiek directeur Ted Brandsen voorafgaand aan de voorstelling vanaf het podium van Nationale Opera & Ballet. Beethoven zou een jaar eerder in première gaan, in het jaar van de 250e verjaardag van de meestercomponist. (meer…)
Het is ontroerend en beladen, om daar in die zaal te zitten die voor het eerst voorzichtig haar deuren opent. Waarin het meest kwetsbare op het toneel wordt gebracht: de kwetsbaarheid die het gezelschap zelf doormaakte, in de vorm van De Stervende Zwaan van Mikhail Fokine. (meer…)
Een man leunt quasi-nonchalant tegen het matras dat tegen de muur staat terwijl hij een boek leest. Een paar schilderijen hangen aan de muur, een houten kastje belemmert de bewegingsruimte. Plots beweegt het matras en komt er een danseres achter vandaan, waarna een spel tussen matras, lezer en danseres ontstaat. (meer…)
Rechts vooraan begint een peuter te huilen, al snel gevolgd door een leeftijdgenootje links. Het is ook eng: licht dat langzaam uitgaat en vreemde klanken. Maar dan pakt Tiemo Wang zijn viool en begint te spelen. Op slag is iedereen betoverd. In de dertig minuten die volgen wordt gelachen, vol verbazing gekeken naar de gestileerde bewegingen en vooral geluisterd. (meer…)