In Gaze van choreograaf Laura Neyskens en dramaturg Raphaël Vandeweyer zitten drie vrouwen in een glazen kooi. Ze zitten vast in een bewegingsidioom dat gericht is op het behagen van de mannelijke blik. (meer…)
Misschien is het wel de aangrijpendste episode uit Vake Poes; of hoe God verdween van de Vlaamse theatermaker Lisaboa Houbrechts: de eerste scène uit de derde akte. Waarin de grootvader (vake) en de grootmoeder (moeke) elkaar met verwijten om de oren slaan, zo snoeihard en wreed, dat als je nog dacht dat (de idee van) een god ergens goed voor zou kunnen zijn – dat die gedachte op dat moment ter plekke verdwijnt. (meer…)
