Een tot slaaf gemaakte op een Surinaamse plantage is bekneld geraakt in de suikerpers. Zijn arm is verbrijzeld, bloed mengt zich met suiker. Op de plantage breekt paniek uit, terwijl de eigenaar van de plantage nuchter en wat bozig vaststelt: ‘De suiker is verpest.’ Welkom in het Suriname van de 18e eeuw. (meer…)
‘Het lijkt wel of ze op vakantie gaan met al die bagage’, zegt de ene grenswacht tegen de andere. Maar die weet wel beter: België bestaat namelijk niet meer en alle niet-etnische Vlamingen zijn op de vlucht geslagen. In een dystopisch scenario schetsen Via Berlin en het Berlage Saxophone Quartet een wereld die verdacht veel op de onze lijkt. (meer…)
Een brekebeen eersteklas, zoveel is wel duidelijk. Hij komt zeiknat op, ondanks het feit dat hij een paraplu bij zich heeft, en binnen één minuut heeft hij zich bezeerd aan die plu, is het ding naar zijn gallemiezen en ligt hij bijna plat op de vloer nadat hij gestruikeld is over een oneffenheid. (meer…)
Het begint, hoe kan het anders, met de noodlotsklanken uit Beethovens Vijfde symfonie. Heftig, met fel aangezette accenten. Publicist Martin van Amerongen en cineast Philo Bregstein schreven gezamenlijk het historische drama Tussen licht en donker (2001) over het omstreden oorlogsverleden van een van Nederlandse grootste dirigenten, Willem Mengelberg (1871-1951). (meer…)
‘Hoop op een half uur in de hemel, voor de duivel weet dat je dood bent’, is een oud Iers gezegde, dat in het aftandse huishouden van Maureen en haar moeder Mag op een tegel aan de wand hangt. Ze wonen bovenop een heuvel net buiten Leenane, een godvergeten dorp – ver verstopt in West-Ierland – dat geteisterd wordt door leegloop en werkeloosheid. Wie wil werken gaat naar Engeland, of beter nog: Amerika. Leenane: geen plek voor hoop of dromen. Toch wordt Maureen voor even verleid te fantaseren over een beter leven. (meer…)
Er is een gerede kans dat de toeschouwer die op weg is naar Mammoet al ruim voordat hij zijn reisdoel bereikt heeft danig in de stemming is gekomen. Hij heeft dan al een gedeelte van de route ernaartoe afgelegd over de N34, de Drentse provinciale weg tussen Zuidlaren en Coevorden. Die weg heet sinds een jaar Hunebed Highway. (meer…)
‘Ademt hij nog?’ Het is een terugkerende vraag in De koning sterft en niet zonder reden. Want het einde van de voorstelling, zoveel is zeker, zal hij niet halen. Niet dat hij dat zelf wil horen. De koning ontkent. Want een koning is toch onsterfelijk? ‘Tijdelijk onsterfelijk’, verbetert een van zijn vrouwen hem. Vierhonderd jaar heeft hij gehad om aan het idee te wennen, maar de dood komt altijd te vroeg en altijd ongelegen. (meer…)
Boordevol thema’s, verhalen en symbolen zit de nieuwe familievoorstelling van de Toneelmakerij Lief en leed in het leven van de giraf. Het is misschien een beetje te veel. We zien een ongelukkig meisje, een … Lees verder
